Landbouw algemeen

"Als alle boerinnen een goed betaalde baan zoeken en de overheid de subsidiekraan dichtdraait, is het voorbij met de verbrede bedrijven”, zegt Hanna met stelligheid.Ze is totaal niet onder de indruk van cijfers over het aantal verbrede bedrijven en de omzetontwikkeling.”Als je het goed bekijkt zijn het de zorg, kinderopvang en educatie die sterk stijgen. Allemaal takken, die vrouwen erbij doen. Ik maak me sterk dat deze vrouwen in loondienst elders behoorlijk meer kunnen verdienen dan in hun eigen bedoeninkje. Dan zijn ze ook nog verzekerd en bouwen pensioen op.””Boeren willen de vrouw het liefst thuis”, breng ik ertegenin.” Dan is de koffie op tijd klaar, wordt er gekookt en kunnen ze op tijd aan tafel. Als ze er met zorg, kinderoppas en recreatie op de boerderij ook nog wat bijverdient, is dat mooi meegenomen”.”Ik vind het maar niks”, zegt Hanna. ”Jullie zijn als mannen verwend. Jij bent maar wat blij dat ik meewerk. Je zou raar opkijken als ik ’s morgens acht uur in de auto stapte om naar mijn werk te gaan.””Hans z’n vrouw doet het ook”, schiet het door mijn hoofd. Is het zo dat jongeren hier anders over denken dan de wat oudere generatie? Gaan wij wel onze tijd mee? Ik heb het altijd erg prettig gevonden dat Hanna thuis was. Wij waren samen boer.Dat zeg ik haar ook. Hanna knikt instemmend: ”Ik vond het ook plezierig. Maar de toekomstige generatie is anders. Die willen collega’s, waar ze mee praten. Niet alleen de mensen, die op de boerderij komen om geld te verdienen.””Daarom zie ik de verbrede landbouw niet veel verder groeien. Het initiatief voor recreatie, zorg en educatie ligt bij de vrouwen. Die zoeken steeds vaker een baan die past bij hun opleiding. Daarnaast zekerheid en collega’s, waar ze ook buiten het werk mee omgaan. Daar moet de boer aan wennen. Verder zie ik de subsidiestromen verminderen. Lagere vergoedingen voor natuurbeheer, ganzen en dat soort dingen. Daarom zal het specifieke landbouwbedrijf nummer één blijven en groeien.” Aldus mijn Hanna.

Middelburg – Het opspuiten van zand voor de ingang van het Haringvliet moet de verzilting van het land tegen gaan. Dat heeft een team van zes jongeren bedacht. Zij wonnen met dit plan deze week de Delta Water Award 2012, een vraagprijs voor ’jonge watertalenten’.Balance Island heet het winnende plan. Medewerkers van Grontmij, Imares en Waterarchitect bedachten een zandeiland voor de kust van de Zuid-Hollandse eilanden Voorne-Putten en Goeree-Overflakkee waardoor minder zout water in het Haringvliet kan stromen. Het opgespoten zand zal veranderen in een wad wat vogels en schelpdieren aantrekt. Of het plan ooit wordt uitgevoerd, is nog onbekend. Maar het wordt gezien als zeer kansrijk. Een ander voorstel van medewerkers van Deltares en Imares kreeg de derde prijs. Zij maakten een plan voor het herstellen van kreekruggen in de deltagebieden. Een kreekrug is een diepe zandafzetting in de bodem waar regenwater zich gemakkelijk kan verzamelen. Sloten die over of naast een kreekrug lopen voeren dit zoete water af. De bedenkers van dit plan stellen voor de sloten te dempen en verderop een kwelsloot (kreek) te graven om het omliggende zoute water te draineren. In de zuidwestelijke delta is zoet water voor de landbouw schaars. Het grond- en oppervlaktewater in de polders is overwegend brak tot zout. De verwachting is dat door klimaatverandering zoetwaterschaarste en verzilting zullen toenemen van grond- en oppervlaktewater. Dit zal tot meer droogteschade leiden voor de landbouw.