‘Stal weg, uitstoot omhoog’
De Nederlandse veehouderij komt steeds verder in de verdrukking. In naam van EU-wetgeving zet Den Haag duurzame koplopers buitenspel, terwijl de productie verschuift naar elders in de EU met vaak méér CO2-uitstoot, meer water- en landgebruik en een lager dierenwelzijn per kilo melk of vlees als gevolg.
Koeien aan het voerhek. De Nederlandse veehouderij komt steeds verder in de verdrukking. Foto: Herbert Wiggerman
Laat ik met een misverstand beginnen. ‘Een kilo rundvlees kost 15.000 liter water.’ Klinkt fors, maar in Nederland klopt dat simpelweg niet. Het getal is een wereldgemiddelde. In ons land ligt de waterfootprint voor rundvlees rond de 6.500 liter per kilo, waarvan maar 350 tot 700 liter echt leiding- of bronwater is, blijkt uit onderzoek. Minder vlees eten ‘om de kraan te sparen’, helpt hier dus niet: die kraan stond al dicht—het regende.
Dit laat zien wat Nederland al decennialang doet: door slim gebruik van de beschikbare hulpbronnen produceren we op efficiënte wijze veel hoogwaardig voedsel. Dat is geen toeval, dat is het resultaat van jarenlang innoveren. Generatie op generatie. ‘Je moest mee met de tijd’, zeiden ze dan. Want als je dat niet deed, dan was het einde in zicht.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
staat op verkeerde krant hoort in nrc etc