Slachtoffers en Oostvaarderswold

Flevoland zoekt de slachtofferrol nu het Oostvaarderswold is afgeblazen door de Raad van State.Gedeputeerde Staten klagen dat ze een strop hebben van vele miljoenen euro’s. Dat is vanuit hun positie begrijpelijk, maar niet terecht. Toen het Rijk in 2010 de handen van de prestigieuze verbindingszone aftrok, ging het provinciebestuur er willens en wetens mee door. Toen al met het argument dat de kosten al gemaakt waren. Eigenlijk ligt de fout dus al eerder, in een te weinig zakelijke opstelling van de provincie. Op basis van – achteraf gezien – zachte toezeggingen van het rijk zijn miljoeneninvesteringen gedaan. Toen Den Haag niet meer wilde betalen, zat Lelystad met de rekening.
Hoe dan ook, de kosten zijn al gemaakt, de uitspraak van de Raad van State verandert daar niks aan. Wel blijkt nu dat ze voor niks zijn gemaakt, maar dat is iets anders. Overigens zit er financieel een gunstige kant aan. Een agrarische bestemming betekent economische activiteit. Alle mooie berekeningen over economische waarde van natuur ten spijt, de economische opbrengst van een ecologische verbindingszone is nogal onzeker. Tenzij je die volzet met bungalows en friettenten – maar dat was niet de bedoeling.
Als er al slachtoffers zijn, dan zijn dat de inwoners van Flevoland en de boeren in het gebied – zowel diegenen die zich onder dreiging van uitrookbeleid lieten uitkopen, als diegenen die jarenlang onder de schaduw van een omstreden plan moesten leven.