Slachterijporno en gekristalliseerde liefde

Voeding is ‘hot’. De organisatoren van het Food Film Festival dat vandaag in Amsterdam begint, hebben dat haarfijn aangevoeld.Dertig films en documentaires staan op het programma. Er zijn grappige bij zonder pretentie, en een aantal loodzware vertoningen over de Grote Problemen in de voedselproductie, zoals dierenleed, lage inkomens en obesitas.Documentaires over de ‘gruwelen van de voedselindustrie’ zijn bijna een trend te noemen. Zo is er de Belgische film ‘Above the heart’ over een slachterij, die onverhuld toont hoe koeien en varkens aan de lopende band aan hun eind komen. Niet voor mensen met een zwakke maag, waarschuwt de organisatie van het festival, om vervolgens de film aan te prijzen als een ‘surrealistisch kunstwerk, waarin ingewanden en grote hoeveelheden bloed door ‘meesterlijk camerawerk haast kunstzinnig in beeld worden gebracht’.Slachterijporno, zou je ook kunnen zeggen. Een hyperbewust publiek, waaronder zonder twijfel veel mensen die toch al geen vlees eten, verlustigt zich aan alles wat er mis is met voedsel. Is er zoveel mis dan? Dat is de vraag.De Canadese film ‘Milk?’ laat dat zien. De maker probeert antwoord te krijgen op de vraag of melk gezond is. Hij komt er niet uit. Wel laat hij een boer de onvergetelijke uitspraak doen dat melk 'gekristalliseerde liefde' is.‘Waarschijnlijk is voedsel nog nooit eerder in de geschiedenis zowel zo divers als veilig geweest’, stelt de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR), een belangrijke denktank voor de regering, in een rapport over voedselcontroles dat deze maand verscheen. Dit alles dankzij ‘geïnstitutionaliseerd wantrouwen’,  ofwel een veelheid aan controle-instanties.De WRR signaleert wel dat de voedselhandel steeds internationaler wordt. Dat is een niet te stoppen trend. Volgens de WRR is het onontkoombaar dat met die internationalisering de controles meer publiek-privaat worden. Overheden zijn nu eenmaal aan grenzen gebonden, grote bedrijven niet.Dat is nodig om om het vertrouwen van het publiek te behouden. Zodat dat zich kan verlustigen over wat er mis kan gaan, maar na afloop van de film zonder angst kan genieten van bijvoorbeeld : ‘..ceviche van makreel met biet en soyavinaigrette, spelt met gebraiseerde vleeskoolrabi, geitenhangop en hazelnoten’ en ‘vlees met een goed verhaal’ zoals het restaurant op het filmfestival op de kaart heeft staan.