Samenwerking tussen veehouder en akkerbouwer vraagt afstemming

Samenwerken tussen veehouders en akkerbouwers staat al jaren in de belangstelling. In de basis levert het voor beide partijen voordeel op. De akkerbouwer kan op ‘maagdelijke’ grond aardappelen verbouwen en de veehouder kan zijn grasland vernieuwen, krachtvoervervangers laten telen en/of drijfmest afzetten. De afloop van derogatie, eisen uit het nieuwe GLB en de behoefte om eigen eiwit te telen, bieden de komende jaren nog meer voordelen voor beide partijen.Toch is samenwerking in de praktijk zeker geen vanzelfsprekendheid. Ap van der Bas, adviseur Mest & Mineralen bij DLV Advies, ziet onder andere regionale verschillen. “In sommige gebieden zit samenwerken er al van oudsher in, bijvoorbeeld in gebieden in Drenthe. In andere gebieden komt het bijna niet voor, ook omdat er weinig akkerbouwers in de buurt zitten.” De adviesorganisatie is betrokken bij het project Samen werken, samen sterker, waarin melkveehouders zich richten op integrale duurzame oplossingen. Praktisch dichtbij elkaar zitten, is een belangrijke voorwaarde voor succes.Samenwerken betekent ook over de tegenstrijdige belangen heenstappen; de akkerbouwer wil bijvoorbeeld zo lang mogelijk van het teeltseizoen gebruikmaken, terwijl de veehouderij zo vroeg mogelijk nieuw gras wil inzaaien. Ook zijn niet alle percelen even goed geschikt voor akkerbouwmatige teelten. Dat kan de puzzel wel wat complexer maken maar er zijn bijna altijd goede mogelijkheden, is de ervaring van Van der Bas.Belangrijk voor succes is dat beide partijen de voordelen zien en bereid zijn een langdurige, duurzame samenwerking aan te gaan. Dat wil volgens Van der Bas niet zeggen dat partijen zich direct voor jaren vastleggen. “Je kunt laagdrempelig beginnen met grondruil met mestplaatsing en vanuit daar uitbouwen.”