Foto: ANP BoerenlevenAchtergrond

‘Op zoek naar nieuwe weg voor ons bedrijf’

We willen een nieuwe weg inslaan met ons bedrijf, maar welke? Tijdens onze zoektocht valt zelfs het woord ‘gladiolen’.

Op onze weg naar iets nieuws voor ons bedrijf komen we allerlei leuke ideeën tegen. Sommige zijn vrij realistisch, andere hebben even wat meer onderzoek nodig. Een van de ideeën is om tijdelijk wat grond te verpachten totdat we meer weten over hoe de wetgeving zal uitpakken.

Altijd vraag naar grond voor gladiolen

En dan niet per se de blokken land die voor ons ongunstig liggen, nee, juist hele stroken langs het bos. Dan maak je, zei de bioloog met wie we in gesprek waren, de overgang van bos en natuur naar het landbouwareaal wat organischer. Plant daar dan oude gewassen als gerst of spelt, óf verhuur de grond aan een gladiolenteler! Want gladiolen verpesten je grond, dus er is altijd vraag naar. De dood of de gladiolen, lachten we daarna hardop met elkaar.

Kromme wetgeving

Gelukkig zijn deze gesprekken heel positief en in ieder geval het onderzoeken waard. En als we dan zo in gesprek zitten, valt op hoe krom de wetgeving kan zijn. Zo is een kennis van ons aan de weg aan het timmeren met de dubbeldoelkoe. Dat zijn melkkoeien die om wat voor reden dan ook geen melk meer geven, maar nog wel gezond zijn. Onze kennis fokt deze ‘oude’ melkkoeien rustig op en zo krijgen we een heerlijk stukje rundvlees dat een heel lage CO2-voetafdruk heeft. Deze koeien tellen niet meer mee voor de fosfaatrechten, maar dat kregen we niet goed uitgelegd aan de bioloog.

Aan dubbeldoelkoeien denken wij nog niet. Wel aan hokjesdenken. Als ik naar de luchtfoto van ons bedrijf kijk, zie ik ze, de hokjes: 2 grote koeienstallen, 2 jongveestallen, een hooischuur en een grote trekkerschuur. Dan nog 2 woningen, een paardenstal, krachtvoer- en mestopslag en de silo’s voor gras- en maiskuil. Allemaal netjes op een bouwblok dat rechttoe rechtaan is. Allemaal hokjes, maar zonder spreekwoordelijke schotten. Mooi bedrijf en het was klaar voor de toekomst. Dachten we.

Iets laten ontstaan, niet iets maken

Op de achtergrond prijkt ook de omgeving van bos, buren en huiskavel. We zijn niets zonder onze omgeving en wat blijkt: de omgeving wil heel graag meedenken en meehelpen. We hoeven gelukkig niets te ontschotten tussen ons en de omgeving. We moeten een modus vinden die een win-win-win gaat opleveren. Het klinkt wellicht nog wat vaag, maar we gaan iets laten ontstaan, niet iets maken. We gaan, zoals de goede bioloog zegt, het toeval organiseren.

En wat viel er deze week op onze deurmat? Een groen boekje dat ’Brood en Spelen’ als naam draagt en een eerste teken is dat de omgeving ook graag samen met de boer eruit wil komen. Op de zandgronden van Overijssel, Brabant en Gelderland zijn zij en wij op zoek naar een nieuw evenwicht.

Of het via deze wedstrijd zal lopen of anders, we komen er. Met gladiolen, spelt of anderszins. Wij boeren, we zijn sterk en we zijn samen.