NSC: twee normen grondgebondenheid

Het Nederlandse platteland moet worden opgedeeld in twee gebieden: een Agrarische hoofdstructuur (AHS) van ongeveer 1 miljoen hectare in de kustgebieden, kleigebieden, Flevoland en de Veenkoloniën. En daarnaast 400.000 tot 600.000 hectare maatschappelijke landbouw in de regio’s met zandgronden, veenweidegebieden en gebieden rond natuurgebieden. Voor beide gebieden moeten verschillende regels komen. Dat staat in de hoofdlijnen over de initiatiefwet die Tweede Kamerlid Harm Holman (NSC) na de zomer aan de Kamer hoopt aan te bieden.

Holman pleit daarin voor twee vormen van grondgebondenheid. “We maken ruimte voor verschillende vormen van landbouw, daarmee geven we elke boer weer een stukje bestaanszekerheid. Eerdere vormen van grondgebondenheid, zoals een landelijke norm van 2,1 GVE/ha, doen niemand recht. Vruchtbare gebieden worden dan onderbenut en kwetsbare gebieden zijn dan nog steeds overbelast”, legt de oud-melkveehouder uit. In de Agrarische hoofdstructuur moet een graslandnorm komen van 0,35 hectare per grootvee-eenheid, met een ingroeipad tot 2034. Dat is twee jaar later dan de in Brussel opgelegde grondgebondenheid per 2032. Melkveehouders mogen via samenwerking rustgewassen van akkerbouwers, zoals granen en zaden, meetellen voor de mestplaatsingsruimte.

Vaste vergoeding voor maatschappelijke diensten