‘Leve de melkquotering’
Staarten tellen lost de stikstofproblemen in de veehouderij niet op. Melkquotering was achteraf bekeken zo gek nog niet.

Foto: Herbert Wiggerman
De (demissionair) minister zit in haar maag met de eventuele benutting van de latente ruimte die melkveehouders hebben. In een brief aan de Kamer heeft ze het woord dierrechten laten vallen. Dat ’staarten tellen’ zou beter werken dan de huidige fosfaatquotering. Bij de fosfaatquotering is via interne saldering in principe weer groei van de veestapel mogelijk zodra de emissie onder het quotum is verlaagd.Is dat erg? Volgens mij niet. Als je fosfaat wil reduceren tot onder een bepaald plafond is volgens mij alles goed zolang je maar onder dat plafond blijft. Dat is in Nederland nu ruimschoots het geval en ook als de veestapel met 10% zou toenemen is dat waarschijnlijk nog steeds het geval. Waarom is er dan toch een probleem?
Extra stikstof en ammoniak
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses










Ik zie liever een analyse OVER het staarten tellen. Wat zijn de voor en nadelen. Men zou kunnen kiezen om per binnenkort een datum te stellen, en dan GEEN KORTING. De dan aanwezige dieren tellen. Die dieren die men heeft die dag tellen. De kwestie pas/melders is meteen opgelost. Eenieder die die dieren had krijgt daarvoor rechten om ze op dat adres. Dat is voortaan hun vergunning. Boeren zonder dieren al langere tijd verliezen hun rechten. Rechten zijn uitwisselbaar tussen diergroepen. Boeren die willen stoppen kunnen hun rechten verkopen aan derden en aan de overheid. Slechts bij zeer hoge uitzondering in een enkel geval zal er een uitzondering gemaakt worden voor een ernstige individuele situatie.