AkkerbouwAchtergrond

Landbouw in de jaren vijftig

De verkiezing van de mooiste en lelijkste trekker aller tijden roept herinneringen aan de landbouw in de 50’er jaren op.

Ik moet toch vaststellen dat ik bij de oudere generatie begin te horen. Ik zie dat de lelijkste trekker aller tijden een Belarus was. Voor mij was het de David Brown 25 en 30, de trekkers die wij thuis hadden en waar ik op heb leren rijden. Sssst, niks zeggen, dat was in 1952. Het moet gezegd worden dat de Duitsers uit die tijd ook geen schoonheidskoninginnen waren. De Schlüter, Normag noch de Fendt Dieselross hadden neuzen om op de voorpagina van de Playboy te zetten.

Teelt suikerbieten was volop handwerk

Ik heb ook echt genoten van het artikel in Boerderij over ‘Dinteloord’. Dat is echt zo’n begrip in de Nederlandse akkerbouw. Ik kan me nog herinneren dat de suikerbieten bij ons thuis met de hand gerooid werden. Oók met de hand werden ze geladen, op oude Ford Canada’s en Chevrolets. Die kwamen uit de legerdump, zo eind jaren veertig was er niks anders.
Die bieten gingen dan naar de fabriek in Halfweg.
Later konden we in Bunnik in de treinwagon leveren. Er ging zo’n 25 ton in een wagon. Die treinen reden toen al naar Dinteloord. Ja, alles ging nog met de hand.

Bieten per wagon naar de fabriek

Ik zal een jaar of zeven, acht geweest zijn toen er iets gebeurde dat ik niet gauw zal vergeten. Ik mocht meehelpen om de bieten in de wagon te gooien. Daarin zat onze buurman Piet. Die zou ze wat beter in de wagon leggen, zodat er meer bieten in konden. Piet kreeg een biet van mij op z’n hoofd en gaf in duidelijke termen aan dat ik naar huis kon. Lopend, wel te verstaan en we woonden 4 kilometer net buiten Bunnik.

Op weg naar huis stopte de rijkspolitieagent, de heer Rol, die op motor met zijspan zijn ronde deed. Hij kende de jeugd, en vroeg me wat ik daar liep, zo ver van huis. Ik vertel hem het verhaal met de mededeling dat het maar een klein bietje was. Rol duikt voorover op het stuur (van het lachen natuurlijk), draait om en rijdt weg. En ik maar denken dat hij me best effe thuis had kunnen brengen met z’n motor.

Eindeloos schoffelen

Ook het op één zetten van bieten was, door ontbreken van enkelkiemig zaad, een hele klus waar ik ook vaak bij mocht meehelpen. Het was me goed verteld: ‘de grootste laat je staan’. Als ik me goed herinner moesten er ongeveer 7 op een meter overblijven, de rest werd weggeschoffeld. Als je die teelt nu ziet: van de teelt die het meeste handwerk vroeg, is het de minst intensieve teelt geworden.

Echt winter in Canada

Hier in Quebec is het nu al echt winter. Er ligt 30 centimeter sneeuw, het vriest 18 graden en voor vandaag en morgen is nog eens 25 centimeter sneeuw voorspeld. De waterleiding is bevroren in ons pomphuisje. Dat is gewoon mijn eigen schuld, want ik had een kraan in huis moeten laten druppelen. Straks ga ik even met de sneeuwblazer de windkant van het waterhuisje onder de sneeuw blazen. Sneeuw isoleert immers prima. Dat huisje is allang aan vervanging toe, maar je weet wel hoe dat gaat.

Ik wens iedereen een fijne kerst toe.

Beheer
WP Admin