‘Koeiendans, deze keer gaat er niets mis’

‘Morgen om 14.00 uur gaan de beesten eruit’, appt Luc op zaterdag in onze gezinsapp. Uiteraard is er rekening gehouden met wanneer ik thuis ben. Met mijn ‘drukke’ agenda is dat soms een heel geplan. Ook zoon Naud en neef Tom kunnen helpen omdat de voetbalwedstrijd er dan op zit. ‘Heb je Per al geappt?’ vraagt Luc me. Per is de 12-jarige zoon van mijn neef, die op 25 kilometer afstand woont, maar dolblij is wanneer hij weer eens een dagje kan helpen op de boerderij. De laatste jaren is hij er iedere keer bij wanneer de koeien voor het eerst naar buiten mogen.Ieder jaar is dat weer een mooi moment. Een feest voor de koeien, maar eigenlijk nog meer voor ons. “Als jij erbij bent gaat het toch altijd mis?” kijkt mijn zwager me vragend aan. “Hè, nee joh. Ik heb maar één taak en dat is filmen. De rest moet zorgen dat het vee binnen het draad blijft”, grap ik.Onze hond Finn gaat ook mee. Ik voorzie wildwesttaferelen, waarbij onze heidewachtel als een echte bordercollie de koeien bij elkaar drijft, maar dan net de verkeerde kant uit. “Nee hoor, komt allemaal goed”, zegt dochter Mayke. En ja, hij blijft keurig naast haar zitten.

In volle galop over het kavelpad