Kabinet: supers en verwerkers moeten verantwoordelijkheid nemen in stikstofcrisis
Minister Van der Wal vindt het ‘verschrikkelijk’ dat supermarkten, vleesverwerkers en veevoerbedrijven donderdag verstek lieten gaan in de gespreksronde met Johan Remkes.

Minister Christianne van der Wal voorafgaand aan het overleg met bemiddelaar Johan Remkes en onder meer banken over het stikstofbeleid. - Foto: ANP
Eerder sprak Remkes al zijn teleurstelling uit dat deze belangrijke schakels in de voedselketen niet mee wilden praten, tijdens de vijfde gespreksronde over landbouw en stikstof, dit keer op het provinciehuis van Gelderland in Arnhem.Premier Mark Rutte was het met zijn partijgenoot eens en ook Christianne van der Wal was uiterst kritisch op de thuisblijvers: “De overheid neemt haar verantwoordelijkheid, de boeren ook, net als de banken en een aantal ketenpartijen. Maar dat juist de supermarkten, vleesverwerkers en veevoerbedrijven niet het gesprek aangaan over wat er nodig is, vind ik bizar.”
Rutte: iedereen moet meedenken
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses










Agrarische ketenpartners geven weer niet thuis wanneer hen gevraagd wordt een bijdrage leveren om de positie van de boer in de keten te verbeteren.Van de agrarische centen blijft 14% bij de boer, 46% pakken de toeleveranciers (voerleveranciers) van de boer, 26% voor de directe afnemers(slachterijen) van de boer en 14% is voor de supermarkten en distributeurs. Voeder(grondstoffen)leverenacier(s) van de boeren staan per enkele ondernemening voor 3650 x 1 miljoen euro in de quote. Kunnen we als agro sector niet als een blok gaan staan en de 86% eerlijk verdelen over de schakels die voor de supermarkten etc komen. En als boer, toeleveranciers van de boer en directe afnemers van de boer elk 28% pakken dan is er tenminste een eerlijke verdeling met minder excessieve verrijking , een einde van de polariserende verdienmodellen van de toeleverende bedrijven en meer slagkracht voor boeren om zelf toekomstperspectief te creëren. De financiële winst mogen we niet ontvangen, de kritiek vanuit de maatschappij op de productiemethode wel. Zoveel risico's lopen om geld en werkgelegenheid voor andere te creëren. Het is eigenlijk gekkenwerk. De boer is (oa met behulp van strenge wet en regelgeving) in het verdienmodel van de periferie geschopt. Hopelijk kunnen boeren deze keer voorzichzelf kiezen en zich vrijwillig op laten kopen.