Ingebroken!

Ben je even weg, blijkt er bij terugkomst te zijn ingebroken. Hoe wist de dief dat de bewoonster even weg was?Ze was niet eens zo lang weg, maar toen ze terugkwam was er ongewenst bezoek geweest. Ze zag het meteen aan de buitendeur. Die stond open terwijl ze die ‘s zomers juist altijd goed dichthoudt, tegen de vliegen. In huis lag alles overhoop. Het lege boterbakje waarin ze kleingeld bewaarde, was leeg. Verder ontbrak er niks. In eerste instantie was ze kwaad. Welke idioot maakt er nu zo’n rotzooi om een handvol kleingeld? Later bleek dat de dief of dieven ook in de schuur waren geweest. Er was wat gereedschap weg: een slijptol en een boormachine.AngstNa de boosheid kwam de angst. Toen de inbraak gebeurde, was haar man in de stallen bezig. Die had niks gemerkt. Zelf was ze even een boodschap doen. En nee, de deuren gingen nooit op slot. Niet van het huis en niet van de schuren. Dat was alleen maar onhandig want er kwamen nogal eens mensen binnen die er wél mochten komen. De bakker, om het brood op het aanrecht te zetten, de schoonvader om gereedschap te pakken... Zo ging het al jaren. En nu dit.Verzekering betaalt niksDe politie kon niks doen. Er waren immers geen sporen van braak. Om die reden betaalt de verzekering ook niks. Hadden ze de deuren maar op slot moeten doen.
Dat er spullen weg zijn, vindt ze erg. Maar veel erger vindt ze de angst. Hoe wist de dief dat ze even weg was? Had hij haar in de gaten gehouden? Nu denkt ze steeds iets in de struiken te zien, dat naar haar loert. Gèk wordt ze ervan. Haar man wordt gek van haar, want nu zitten de deuren wél altijd op slot, met als gevolg dat hij niet bij zijn spullen kan. Daarom zijn er extra sleutels in de maak. Maar het zal nog wel even duren voordat ze zich niet meer begluurd voelt.