‘Ineens stond er een koppel schapen op ons erf’

‘Hebben jullie de mais eigenlijk al ingekuild? Ik heb er nog niets over gelezen in de Boerderij?’, vraagt een collega-boer me op het dorpsfeest. ‘Jazeker’, vertel ik hem. Maar ik heb er niet over geschreven, omdat alles smoothly verliep. Precies volgens het boekje. Onze mais heeft topkwaliteit na voldoende vocht en zonnig weer. Het drogestofgehalte van de korrel was precies goed genoeg volgens de tabellen en onze eigen veevoederspecialisten, oftewel de opa’s.

De mais gaf dus geen problemen, maar als ik de dag na het dorpsfeest ’s ochtends terugkom van het boodschappen doen, zie ik de schapen van de buurman in onze wei staan. En als ik ons straatje op rij, zie ik dat het vol schapenpoep ligt. Op diverse plekken liggen mooie ronde dropjes op stapeltjes. Als ik uitstap, komt Luc op me af. ‘Heb je schapen gekocht?’ vraag ik hem. Maar nee. Hij vertelt dat hij een raar geluidje hoorde: ‘Trippel, trippel, trippel.’