Foto: Miranda Nolten-Westerhof AlgemeenColumn

‘Ineens stond er een koppel schapen op ons erf’

De buurman was vergeten dat het draad open was. Zijn schapen liepen bij ons op het erf, waarna Luc voor herder speelde.

‘Hebben jullie de mais eigenlijk al ingekuild? Ik heb er nog niets over gelezen in de Boerderij?’, vraagt een collega-boer me op het dorpsfeest. ‘Jazeker’, vertel ik hem. Maar ik heb er niet over geschreven, omdat alles smoothly verliep. Precies volgens het boekje. Onze mais heeft topkwaliteit na voldoende vocht en zonnig weer. Het drogestofgehalte van de korrel was precies goed genoeg volgens de tabellen en onze eigen veevoederspecialisten, oftewel de opa’s.

De mais gaf dus geen problemen, maar als ik de dag na het dorpsfeest ’s ochtends terugkom van het boodschappen doen, zie ik de schapen van de buurman in onze wei staan. En als ik ons straatje op rij, zie ik dat het vol schapenpoep ligt. Op diverse plekken liggen mooie ronde dropjes op stapeltjes. Als ik uitstap, komt Luc op me af. ‘Heb je schapen gekocht?’ vraag ik hem. Maar nee. Hij vertelt dat hij een raar geluidje hoorde: ‘Trippel, trippel, trippel.’

Draad niet gecheckt

Toen hij ging kijken, zag hij de kudde schapen van de buurman op ons verharde erf lopen, tussen de ligboxenstal en de graanschuur. ‘Ik heb ze maar zolang in onze wei gedaan en buurman Herman gebeld. Die had geen tijd en komt ze vanavond ophalen’. De buurman had zijn dieren in een nieuwe wei gedaan zonder te checken of het draad aan de kant wel dicht was. Zodoende kwamen ze bij ons terecht.

Als we even later koffiedrinken op ons terras, horen we ze weer blaten. Ook horen we weer getrippel. Opnieuw staan ze op het erf. Dus besluiten we ze terug naar hun eigen wei te brengen. Een emmer brok mee en de groep van 33 schapen loopt zo mak als lammetjes achter Luc aan. Soms vreten ze nog een beetje gras langs de straatkant.

Goede verhalen

Als we bij hun weitje aankomen, gaan ze er keurig in. De drie draden gaan ervoor en klaar is Kees. Als ik Herman een foto app, bericht hij terug ‘Ik kom ze vanavond halen’. Dan stuur ik hem het filmpje dat ik maakte van schaapherder Luc. Ik laat de buurman weten dat zijn dieren weer in hun eigen wei staan en dat alleen de stroom nog op het draad moet.

Als ik ’s avonds zoon Naud het verhaal vertel en vraag of hij op het werk nog iets mee heeft gemaakt is zijn antwoord ‘Nee, niet zoveel als jullie’. Hier zijn inderdaad regelmatig momenten die een goed verhaal opleveren. Zo stonden we afgelopen zomer op het punt om mee te doen met de fietstocht van LTO in Tubbergen, toen er een koe stond te kalveren.

Iedereen herkent het wel: net als je op het punt staat om weg te gaan naar een feestje, op vakantie of een dagje weg, komt er iets tussen. Normaal gesproken is dat snel op te lossen door een zoon of neef, maar dit keer kon dat niet. Dus moest Luc zelf aan de bak. Gelukkig liep de bevalling voorspoedig en konden we als allerlaatsten toch nog aan de fietstocht beginnen. Even koekeloeren bij andere boeren. Altijd een feest.

Beheer
WP Admin