Gratis eten voor de loonwerker

In veel regio’s is het gebruikelijk dat de loonwerker mee eet. Dat kost niet alleen veel tijd maar ook veel geld. Is deze traditie niet achterhaald?,,Zeg schat, de loonwerker komt zo en ze eten ook even mee. Zorg jij daarvoor? Ze zijn met zijn vijven.” Op veel boerenbedrijven is dit helemaal geen gekke opmerking. Niet voor de boer en ook niet voor de boerin. Zij braadt doodgemoedereerd een paar extra gehaktballen en schilt extra aardappelen. En mochten de heren ook koffie meedrinken dan komen er gewoon vijf extra kopjes op tafel.
Een boerderij heeft soms iets van een restaurant. Ik verbaas me er elke keer weer over hoe die boerinnen dat voor elkaar krijgen. Je zult maar onaankondigdeen hele ploeg extra eters hebben. Ik zou accuut de snackbar raadplegen, maar op het platteland zit die niet altijd om de hoek.

Toch zijn er ook boerinnen die het niet redden om een restaurant te zijn. Dat is niet altijd een kwestie van niet kunnen, maar meer van niet willen. Veel vrouwen van nu hebben zelf een baan buiten het bedrijf om. Ze eten dan niet meer tussen de middag warm maar ‘s avonds. Het is dan vaak spitsuur met kleine kinderen die moe zijn en ook van alles tegelijk willen en wel nu! De mededeling dat er onverwacht een man of vijf extra komt eten, kan dan explosief uitpakken.

Kortom: mee-eten bij de boer is niet meer overal vanzelfsprekend. De oudere generatie spreekt er soms schande van. Werkvolk moet je in hun ogen goed volstoppen. Dan is het meestal ook bereid om nog wat extra’s te doen.

Dat mag zo zijn, maar al die sudderlappen en saucijzenbroodjes kosten het nodige, en loonwerkers zijn over het algemeen grote eters. In tijden waarin de prijzen zo laag zijn dat er geen klap verdiend wordt, is gratis restaurantje spelen niet verantwoord. Er is best iets voor te zeggen dat werkvolk zijn eigen brood meeneemt. Dat doen namelijk de meeste mensen die uit werken gaan.