‘Goede landbouwpraktijk met doelsturing’

De akkerbouw staat voor twee grote uitdagingen: (chemische) gewasbescherming en waterkwaliteit. Beide raken elkaar, maar hebben ook hun eigen verhaal.

Eerst de gewasbeschermingsmiddelen. Een uitspraak van rechtbank Noord-Nederland heeft menig teler koude rillingen bezorgd. Het ging weer eens over lelies en gewasbescherming. De inzet van de zaak was niet, zoals eerder, de gezondheid van omwonenden, maar de staat van de natuur in beschermde Natura 2000-gebieden. Kan de provincie wel garanderen dat die natuur er niet op achteruitgaat als in de buurt gespoten wordt? Het antwoord laat zich raden: onvoldoende, vindt de rechter. Onderzoek is nodig.

Grote vrees is nu dat straks een natuurvergunning nodig is om te spuiten. De overeenkomst met ammoniak uit veehouderijen is duidelijk. Hoe dit afloopt, is nog niet te zeggen. Mogelijk loopt het met een sisser af in verdere procedures. Hopelijk wint het gezonde verstand, bezweert LTO-bestuurder Ron Mulders. Niemand zit te wachten op oeverloze vergunningstrajecten voor iets wat nu staande praktijk is. Maar je weet het nooit. Een cliffhanger dus, dit verhaal.