Generaties op vleesveebedrijf: oma en kleinzoon delen passie voor vee

Annie: ‘De positiviteit straalt van hem af’

“Het boer zijn gaat bij ons generaties terug. Mijn ouders hadden melkvee. Toen ik 14 was, ging mijn vader dood en ben ik mijn moeder gaan helpen op de boerderij. Dat was ook wel noodzaak, want mijn oudere broer gaf niets om boeren. En ik vond koeien geweldig en wilde altijd al boerin worden.

Ik trouwde met Jan, die kwam ook uit een boerenfamilie. We runden samen een melkveebedrijf, maar toen het melkquotum in de jaren tachtig werd opgelegd, moesten we daarmee stoppen. Dat was een domper. We hadden een lastige tijd, waarin we wilden omschakelen naar vleesvee. Dat viel nog niet mee; we kochten een MRIJ-stier, maar dat was geen succes. Gelukkig heb ik van de generaties voor mij een doorzettersmentaliteit meegekregen; opgeven is geen optie. We zijn verder gaan zoeken en kwamen uiteindelijk uit op de Blonde d’Aquitaine. Dat ging goed en die hebben we nu nog.”

---

Omgaan met tegenslagen
“We kregen vier kinderen, twee jongens en twee meisjes. Zoon Mark was de ideale opvolger, maar een val door het dak van de stal werd hem op 22-jarige leeftijd fataal. Het verdriet was groot, ook nu nog. De volgende tegenslag kwam vijf jaar later, toen ook mijn man wegviel. Hij had een hersentumor.

Maar op de boerderij gaat het leven altijd door; de koeien moeten eten. Dat heeft ons wel op de been gehouden. We hebben met z’n allen de schouders eronder gezet. Zoon Dirk heeft gekozen voor fulltime boer zijn en mijn dochters zijn gaan meehelpen. En nu staat onze Hein klaar om het bedrijf over te nemen. Hij was als kind al heel nieuwsgierig; wilde altijd meelopen en luisterde goed als ik hem iets uitlegde, echt geïnteresseerd.”

Hoopvolle toekomst
“Hein leert aan de HAS naar dingen kijken op een iets andere manier, bijvoorbeeld naar het voer. Dat is goed, hij mag het op zijn manier doen. De tijd brengt veranderingen mee, maar in de basis draait het om hetzelfde: zorgen dat de beesten jaarrond eten hebben. En zorgen dat je afzet hebt en een beetje verdient, dat is voor een boer genoeg. Er staat nu een mooi bedrijf waar we ons best voor gedaan hebben.

Hein is gedreven om boer te zijn, de positiviteit straalt ervan af. Dat bewonder ik, juist in deze onzekere tijd. De jeugd wil echt wel wat, net als wij vroeger. Hein lijkt daarin ook op zijn oom Mark. Hij gaat ervoor, dat vind ik heel mooi.”