Emanciwatte?

Op boerenbedrijven zijn het de vrouwen die meedenken, maar het zijn de mannen die de knopen doorhakken. Jammer, want vrouwen zijn vaak betere ondernemers dan mannen.Zijn boerinnen geëmancipeerd? Die vraag stelt iemand op het forum van de website vrouwvanboer.nl.
Er komen wisselende reacties op. Rode draad is dat de meeste dames die reageren zichzelf wél geëmancipeerd vinden. Ze helpen immers mee.

Dat is mooi natuurlijk, maar is dat emancipatie? Hebben deze vrouwen dezelfde rechten als mannen op de boerderij? Helaas nog steeds niet. Want waarom nemen zo weinig dochters de boerderij van hun ouders over? Er zijn er die het gewoon niet willen, maar bij de Universiteit van Wageningen vonden ze uit dat het over het algemeen toch anders zit. Zodra er een zoon is, neemt die de boerderij over.
Zoon wordt boer, punt uit. Tenzij hij écht niet wil. Pas dan komt de dochter weer in beeld. Maar dat is niet vaak, getuige de cijfers over het aantal vrouwelijke bedrijfshoofden. Dat hangt al jaren op een kleine 4.000, nog geen 4 procent van de mannelijke bedrijfshoofden. Dat zijn trouwens lang niet allemaal tweedekeus opvolgers, het zijn vooral weduwen die het bedrijf van hun man voortzetten.

Voor het overgrote deel zijn de vrouwen op boerenbedrijven dus geen volwaardige mede-ondernemers maar ‘meewerkende echtgenotes’. Echtgenotes die meewerken op het bedrijf van hun man. Ze hebben vele taken en hun input is enorm belangrijk. Maar gelijke rechten? Meestal niet. Hij hakt de knopen door, hij beslist uiteindelijk welke kant het bedrijf opgaat.
Eigenlijk is dat vreemd. Recent deed de Rabobank een enquête naar vrouwelijk ondernemerschap op het platteland. Het is nog niet gepubliceerd, maar wat blijkt? Vrouwen doen het beter dan mannen. Waarom? Omdat ze beter met de centen kunnen omgaan.
Het wordt tijd dat boerinnen zich meer met de bedrijfsvoering gaan bemoeien. En dan niet alleen op papier.