Drie generaties Jannink: kippen houden zit in de genen
Familie Jannink houdt op vier opfoklocaties in Bentelo, Ambt Delden en Vroomshoop (Ov.) 100.000 leghennen en 150.000 vleeskuikenouderdieren. Gerrit Jannink zette het bedrijf in 1965 op, Patrick (54) en Lilian namen het over en straks wil zoon Stijn (21) het voortzetten.

Stijn en zijn vader Patrick Jannink. Drie generaties leren van elkaar op het pluimveebedrijf met 4 locaties in Overijssel. Foto’s: Ronald Hissink
Serie: Generaties op boerenbedrijven
Dit artikel is onderdeel van een serie over generaties op boerenbedrijven. Lees het hoofdverhaal:
Generaties op boerenbedrijven: jong en oud versterken elkaar.
Stijn (21): ‘Flexibiliteit en vakmanschap, dat leerde ik van mijn vader’
“Ik heb altijd boer willen worden. Het werk is gewoon mooi. De vrijheid spreekt me aan. Natuurlijk heb je ook verplichtingen. Als opfokker sta je 24/7 paraat. Ik ben van huis uit niet anders gewend. Ik probeer me niet te veel te ergeren aan nieuwe wet- en regelgeving. Je hebt er weinig over te zeggen. Het heeft ook geen zin om er telkens maar tegenaan te schoppen. Maar soms vraag je jezelf wel af waar je het allemaal voor doet.
Onze locatie in Vroomshoop ligt in de buurt van een Natura 2000-gebied. Het is niet bekend of we de deuren daar moeten sluiten. Die onzekerheid zorgt ervoor dat we investeringen voor ons uitschuiven.
Mijn vader heeft in 35 jaar heel wat gedaan. Hij heeft kansen gezien en gepakt. Hij gaat risico’s niet uit de weg en staat open voor innovaties. Meebewegen met de markt en flexibel zijn; dat zijn belangrijke lessen die ik van m’n vader heb meegekregen. Zo is hij 25 jaar geleden ook in de opfok leg begonnen. Hij werd er voor benaderd en heeft toegehapt. In verband met hygiëne hebben we de opfok vleeskuikenouderdieren en de opfok leg strikt gescheiden. Ik heb geen voorkeur voor een van beide takken. Ik vind het allebei mooi.”
Oog voor dieren
“Mijn vader heeft oog voor de dieren. Als jongetje vond ik het altijd al mooi om met hem mee de stal in te gaan. Hij heeft me geleerd om goed naar de kippen te kijken, om signalen op te pikken. Aan het gedrag van de dieren ziet hij vaak al snel dat er wat aan de hand is. Ik bewonder het vakmanschap van m’n vader. Als hij een kip vasthoudt, weet hij al wat het dier weegt. Hij zit er hooguit een paar gram naast.
Selecteren, enten en schoonmaken; het is niet altijd leuk, maar het hoort er wel bij. Mijn vader en ik helpen gewoon mee. Het is niet zo dat we deze klussen door onze medewerkers laten opknappen. We zijn teamplayers en zetten ons in voor onze medewerkers. Ik weet zeker dat dit door hen wordt gewaardeerd.
Mijn vader geeft me de ruimte. Op mijn stageadres worden stalgegevens op de iPad ingevuld. Wij werken thuis nog met de aloude hoklijsten. Dat gaat op termijn wel veranderen. Mijn vader staat open voor digitalisering en automatisering.”
Strak erf
“Ik vind het belangrijk dat het erf er netjes en strak bij ligt. Als de kippen er goed uitzien en onze ketenpartners tevreden zijn, dan kan ik daar echt van genieten. Dan kijken we hier tijdens de vrijdagmiddagborrel met een goed gevoel terug op de week.”
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses









