Boerin Heike: ‘Het voelde of ik op hún erf woonde’
Heike van Alphen moest behoorlijk wennen aan het leven op de boerderij. Een coach hielp haar om te gaan met overvolle agenda’s en emoties.

Heike van Alphen-Hems (41) woont met haar man en kinderen in Boxtel (N.-Br.). Ze hebben een melkveebedrijf en een zorgtak voor ouderen met dementie en/of een lichamelijke beperking. - Foto's: Bert Jansen
Aan onregelmatige werktijden was Heike van Alphen wel gewend. Ze werkte in de zorg en daar was het ook geen 9-tot-5-mentaliteit. Maar eenmaal op de boerderij was het toch anders. Daar waren werktijden pas echt onregelmatig. “Je kunt wel een planning maken, maar die kan zo weer veranderen als er bijvoorbeeld een koe moet kalven. Ik moest leren om snel te schakelen.”Ook het vinden van haar eigen plek en positie was lastig. “Mijn schoonouders wonen hier ook op de boerderij. Misschien was het mijn eigen onzekerheid maar het voelde of ik op hún erf woonde, ze wonen hier immers al zo lang. En in tegenstelling tot hoe zij het gedaan hebben, had ik niet de ambitie om in de stal mee te gaan werken. Dat voelde ongemakkelijk.”Wat Heike wel oppakte, was de administratie. “Zo leerde ik veel over het bedrijf. Specifieke kengetallen, die moet ik aan Willem-Jan vragen maar over de grote lijnen kan ik inmiddels meepraten.”Lees verder onder de foto‘s

Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses










Vrouwen horen thuis achter het fornuis