Boer wil geen gratis reclame

Boeren lezen graag over andere boeren, maar zelf in een blad staan? Liever niet. Voor een ondernemer is dat nogal raar.Kennissen van mij verbazen zich er regelmatig over dat je elke week een heel tijdschrift vol kunt krijgen met verhalen over de landbouw. ‘Hoe doen jullie dat toch?’ vragen ze dan. Om eerlijk te zijn, vraag ik me dat ook wel eens af. Want boeren en boerinnen lezen wel graag over hun eigen sector, maar zelf hun zegje doen, is een heel ander verhaal.

Redacteuren bij Boerderij lopen er regelmatig tegenaan. Ze bellen een boer met de vraag of hij mee wil doen aan een reportage. Vaak is het antwoord nee, want boeren zijn niet happig op publiciteit. ‘Twee jaar geleden heb ik al in de plaatselijke krant gestaan’, zeggen ze dan. Een ander argument dat we veel horen, is dat de foto zo groot is. ‘Dat komt zo opschepperig over bij de buren.’

Die reacties zijn wel begrijpelijk. Op het platteland heb je, meer dan in de stad, je buren nodig. Er is dan ook veel aan gelegen om de onderlinge relatie goed te houden en niet af te steken.

Maar het is ook wel opmerkelijk. Want vrijwel elke ondernemer is gek op publiciteit. Het is in feite gratis reclame. Hoe meer, hoe beter en hoe groter de foto, hoe mooier. Dat verhoogt de herkenbaarheid en de kansen op extra omzet.

Boeren die reclame maken voor zichzelf, weten het verschil. Een minicamping waarvan niemand het bestaan weet, krijgt bijvoorbeeld niet veel gasten.
Maar veel boeren zijn huiverig voor media-aandacht vanwege het mogelijke oordeel van de buren. ‘Stel dat ze over me gaan roddelen?’ En wat dan nog? Ze doen maar. Als ondernemer moet je daar maling aan hebben.