Terugblik op vroeger: mestopslag in open lucht

Veel boeren waren vroeger vrij slordig met de mestbereiding, zoals dat heette. Er lekte geld weg.Mest is altijd al een item geweest. Op de foto uit 1970 ligt ruige stalmest in de open lucht op een hoop, zonder verharding aan de onderkant of afdekking van de bovenkant. Veel stoffen spoelden aan de zijkant zo weg. Wet- en regelgeving op dit punt was er nog niet. Zorgvuldiger omgaan met mestbereidingDat er zo nutriënten verloren gingen, daar leek niet iedereen zich druk om te maken. Toch probeerden voorlichters het wel duidelijk te maken. Al sinds de jaren 50, toen de voedselproductie omhoog moest, kregen boeren van alle kanten het advies om zorgvuldiger om te gaan met de zogenoemde mestbereiding. Alles zomaar vanuit de stal op een bult kwakken, zorgde voor te veel verliezen terwijl alle voedingsstoffen juist zo hard nodig waren. _{Lees verder onder de foto}De werkwijze op de foto kwam vroeger veel voor. Achter de deurtjes stond vee op stro, de mest werd door het deurtje rechtstreeks op de mestvaalt gegooid. Dat stapelen kon beter, vonden voorlichters. - Foto: Misset‘Toevoeging van organische stof wordt gezien als één der middelen tot handhaving der bodemvruchtbaarheid’, zo stond er in een van de boeken waar voorlichters mee op pad gingen. En: ‘Bij een slordige stalmestbereiding is er niet alleen veel verlies van organische stof maar ook van kostbare plantenvoedende bestanddelen waarvan de waarde tussen de 10 en 20 gulden per koe per jaar wordt geschat.’ Luchtdicht stapelenOm verliezen te beperken, raadde men onder meer aan om luchtdicht te stapelen, desnoods door de mestbult aan te trappen. Minder lucht betekende minder broei en minder verlies van organische stof. Maar ja, het kwam er niet altijd van en naarmate bedrijven groeiden, werden de mestbulten ook groter. Daar viel niet meer tegenaan te trappen.