LTO-vakgroepbestuurder Ria Derks: zorgen voor voldoende draagvlak

“Als we voldoende draagvlak willen houden, moeten we naar maatschappij en politiek een goed beeld schetsen van wat we doen en waar we naar toe willen.” Dat zegt LTO-vakgroepbestuurder Ria Derks.“Door framing in de media ontstaat steeds vaker het beeld dat veel problemen zouden zijn opgelost als we stoppen met de veehouderij.” Aan het woord is Ria Derks (57), kersvers lid van de LTO-vakgroep melkveehouderij. Ze beseft dat ze wat chargeert, maar dit is wel de belangrijkste reden waarom ze zich als LTO-bestuurder wil inzetten voor een sterke melkveehouderij. Laten zien dat dit beeld niet klopt. Derks runt samen met haar man en zoon een melkveebedrijf in het Friese Bantega. Naast melkveehouder is ze al jaren bestuurlijk actief, zowel in de sector als in de lokale politiek. Samen met Eline Vedder is ze recent door LTO benoemd als nieuwe bestuurders in de vakgroep melkveehouderij. Waarom kiest u voor een rol al bestuurder binnen de vakgroep melkveehouderij?“De melkveesector ligt me na aan het hart. Een gezonde melkveehouderij is belangrijk voor Nederland. Niet alleen economisch, maar ook voor de inrichting van het landschap en niet te vergeten voor de voedselvoorziening. Tegelijk besef ik dat we ons als sector in moeilijke tijden bevinden, maar ik loop daar niet voor weg. Juist dan is een goede belangenbehartiging van groot belang.”Ria Derks: “Ik besef dat we ons als sector in moeilijke tijden bevinden, maar ik loop daar niet voor weg. Juist dan is een goede belangenbehartiging van groot belang.” - Foto: Anne van der WoudeHet imago van de Nederlandse melkveehouderij is inderdaad wel eens beter geweest.“Dat klopt. Gedurende de zomermaanden heb ik veel Radio 1 geluisterd. Dan merk je dat door framing steeds vaker het beeld ontstaat dat veel problemen zouden zijn opgelost als we stoppen met de veehouderij. Natuurlijk chargeer ik wat, maar toch is dit in gesprekken vaak de teneur. Ik denk dat we als sector duidelijk moeten maken dat dit beeld niet klopt. Welke problemen zijn dan opgelost? En wat zouden eigenlijk de gevolgen zijn van een dergelijk besluit? We moeten er als sector voor waken dat beleid niet doorschiet in extremen.” Heeft u gezien de vele spanningen en lastige dossiers getwijfeld om toe te treden tot de vakgroep?“Nee. Sterker nog: ik heb mezelf aangemeld. Als je in moeilijke tijden wegloopt, laat je uiteindelijk andere mensen over je beslissen. Dat moeten we als melkveehouders niet laten gebeuren. Als we voldoende draagvlak willen houden, moeten we naar maatschappij en politiek een goed beeld schetsen van wat we doen en waar we naar toe willen. Ik doe dat nu toevallig als bestuurder van LTO en al vele jaren als ledenraadslid bij FrieslandCampina, maar uiteindelijk dragen we met z’n allen eenzelfde verantwoordelijkheid. Elke melkveehouder moet daar mijns inziens een steentje aan bijdragen.”Kunt u goed tegen kritiek?“Zeker, zolang er maar niet op de persoon wordt gespeeld. Ik zit hier niet voor applaus, maar om te zoeken naar oplossingen. Daarbij zie ik het uiten van kritiek vooral als betrokkenheid en een gevolg van emoties en onzekerheden. In die zin vind ik het lastiger als mensen stil blijven. Er liggen grote belangen en ik hoop dat iedereen dat inziet.”