Leeke en Ria Bouwens: met passie en zorg samenwerken op melkgeitenbedrijf

Leeke Bouwens: ‘Hard werken en sociaal blijven’

“Hard werken maar daarnaast ook sociaal zijn, dat heb ik van mijn ouders geleerd. Mensen bedanken of even een kaartje sturen, dat soort kleine dingen maken het verschil. Ons huis is een zoete inval; ik betrek medewerkers en stagiaires zoveel mogelijk bij het gezin zodat ze zich er echt onderdeel van voelen.

---

In werkkleren naar school of naar de winkel gaan? Dat zul jij mij niet snel zien doen. Verzorgd voor de dag komen, dat heb ik van mijn moeder meegekregen. Zij is bovendien veel preciezer dan ik. Alles gebeurt bij haar heel secuur. Ze let meer op de details, terwijl ik zelf meer van de grote lijnen ben. Toch hebben we ook overeenkomsten: geduld tonen en tijd maken voor mensen die langskomen die belangstelling hebben voor je bedrijf, dat zit in ons allebei. Mijn ouders stopten altijd met hun werk om uitgebreid koffie te drinken en te praten met bezoekers. Het werk oppakken volgt dan daarna wel weer.”

Ruimte voor ondernemen en ontspanning
“Ik ben meer een ondernemer en bekijk dingen meer vanuit financieel oogpunt. Ik vind het leuk om met anderen te sparren en te praten over visie en toekomstgerichte zaken. Hoe groei je, hoe kun je optimaal draaien? Tegelijk kan ik het werk ook makkelijker loslaten dan mijn moeder. Er is meer dan hard werken alleen. Sinds kort volg ik tennisles. En verder ben ik echt een sociaal dier en spreek graag af met vrienden of doe iets leuks met het gezin. Ik vind het mooi om te zien hoe mijn moeder steeds meer ruimte neemt voor zichzelf en geniet van andere dingen naast het werk.”

Advies van moeder blijft waardevol
“Advies vraag ik vaak aan mijn moeder over personeelszaken. Zij heeft een goed oog voor het bedrijf in combinatie met de samenleving en omgeving. Als ik dan op zaterdag mest wil uitrijden, zegt zij: doe maar op een andere dag, dan hebben omwonenden er minder last van. Zij kan er wakker van liggen als buren klagen over geuroverlast. Die betrokkenheid bewonder ik.”

Een nieuwe generatie op het erf
“Als ik naar mijn eigen zoon Hein zie, geniet ik. Hij loopt zo vrij tussen de geiten, alsof het zijn vrienden zijn. Hij groeide hier de eerste jaren letterlijk tussen de dieren op. Sinds een jaar gaat hij naar de peuterspeelzaal.”

Van niets komt niets
“Iets weggooien doe ik zelden. Je weet maar nooit wanneer iets nog van pas komt. Mijn vrouw en mijn moeder kijken elkaar dan aan en lachen: ‘Hij is precies zijn vader.’”