Een Kamer met Aandacht op een boerderij
Foto's: Jabca Bakker
Toen Janny een tijd geleden in de plaatselijke krant een artikel las over een echtpaar dat hun ervaring deelde met het verhuren van een Kamer met Aandacht, was ze meteen geïnteresseerd. “Op die manier zou ik het ook wel willen doen,” dacht ze.
Janny en haar man hadden eerder al kamers verhuurd aan studenten. Drie jaar lang boden ze onderdak, totdat hun dochter ouder werd en haar vriendinnen over de vloer kwamen. De verhuur stopte een periode, maar toen hun dochter op zichzelf ging wonen, kwam er weer ruimte in huis. Toch blijft het spannend: wie komt er wonen, hoe lang blijft diegene, en hoe regel je het allemaal?
Wat Janny aanspreekt in de werkwijze van Kamers met Aandacht, is de manier waarop alles geregeld wordt. Je wordt als hospita volledig ontzorgd. Er is altijd eerst een intakegesprek, waarin je met de regiocoördinator bespreekt wat je belangrijk vindt en hoe je situatie is. Vervolgens gaat de coördinator op zoek naar een passende jongere. Als er een match is, volgt een gesprek tussen jongere, hospita en coördinator. Daarna krijgen beide partijen 24 uur bedenktijd. Als het van beide kanten een ‘ja’ is, blijft de jongere maximaal twee jaar.
Een goed gevoel en extra inkomsten
Als er iets speelt tijdens het verblijf, kun je direct contact opnemen met de regiocoördinator. De jongere heeft ook begeleiding waar die op kan terugvallen. Het concept van Kamers met Aandacht is juist succesvol doordat het wonen en de begeleiding gescheiden zijn. Als hospita ben je dus geen begeleider. Ook het huurcontract en de afspraken worden voor je geregeld. Je hebt daar geen werk aan. Ideaal, vindt Janny. Want naast dat je een jongere helpt, brengt het ook extra inkomsten met zich mee voor de boerderij. Niet dat dat het hoofddoel is, maar het is wel mooi meegenomen.
Na een informatieavond kwam Janny in contact met de regiocoördinator. Al snel volgde de eerste tijdelijke match: een jongere die dringend onderdak nodig had voor drie maanden in afwachting van begeleid wonen. Dit is geen reguliere situatie, maar Janny en haar man besloten hun deur open te zetten. “We wilden iets betekenen ter overbrugging.”
We wilden iets betekenen ter overbrugging
Helaas werd Janny verrast door het plotselinge overlijden van haar man vorig jaar mei. Gelukkig was de jongere net vertrokken naar zijn plek voor begeleid wonen. Alles kwam ineens op haar schouders terecht: het verlies van haar man, de boerderij, het leven alleen.
Maar Janny is een echte aanpakker en doorzetter. Haar motto is: “En door.” Niet omdat ze gevoelens uit de weg gaat, integendeel. Maar ze heeft geleerd te leven met wat er op je pad komt. Zo overleed haar eerste kindje, een zoon, bij de geboorte. Een intens en langdurig rouwproces volgde. Die ervaring draagt ze altijd met zich mee. Ook toen is ze doorgegaan en heeft ze haar leven weer opgepakt. Verlies kwam dus niet voor het eerst in haar leven, al is het niet met elkaar te vergelijken.
Je hoeft trouwens geen pittig leven gehad te hebben om een kamer via Kamers met Aandacht te verhuren. Maar Janny gelooft wel dat je vanuit eigen ervaring iets kunt betekenen. “Je moet niet vertellen hoe het moet, je moet het doen,” zegt ze.
Iemand helpen én aanspraak in huis
Na een periode van rust belde ze de regiocoördinator van Kamers met Aandacht weer. “Ik ben er weer aan toe,” zei ze. Ze voelde ze opnieuw ruimte om iemand in huis te nemen. Iemand helpen én wat aanspraak in huis – ook al leeft ieder zijn eigen leven – leek haar waardevol.
Na een goed gesprek werd Jarno aan haar gekoppeld. Voor Jarno betekende het de start van een nieuw hoofdstuk. “Hier heb ik rust en vrijheid,” zegt hij. De situatie thuis maakte dat hij vaak op straat hing. Maar bij Janny vond hij weer wat hij nodig heeft: veiligheid, een eigen plek en vertrouwen. “Het is bijzonder dat Janny haar huis openstelt. Het is voor mij een stap, maar voor haar ook.”
Het verandert je perspectief. Ik zie mijn toekomst nu ook heel anders
Jarno hoopt dat meer mensen hun huis willen openstellen voor jongeren zoals hij. “Het verandert je perspectief. Ik zie mijn toekomst nu ook heel anders.”
Voor Janny was het belangrijk dat de nieuwe huurder een eigen daginvulling heeft. Dat draagt bij aan structuur én perspectief. Jarno werkt bij een supermarkt en helpt doordeweeks én in het weekend bij de scouting. “Ik heb altijd iets te doen en dat geeft me energie,” vertelt hij.
Na een leven in de stad is het wonen op de boerderij een verademing. “Je bent hier nooit echt alleen, er gebeurt altijd wel iets. Tegelijk is er veel rust.” De twee honden van Janny zijn dol op Jarno, en andersom. “Voor hen ben ik ‘goed volk’,” zegt hij.
'Ik heb geluk met haar’
Aan jongeren die nog twijfelen, wil Jarno graag iets meegeven: “Het kan nooit erger worden (meestal) dan dat je situatie al is, dus waarom geef je het geen kans. Probeer het gewoon. Je hebt eigen verantwoordelijkheid, maar je krijgt ook rust en begeleiding. Dat helpt enorm voor je eigen toekomst.”
Over Janny is hij heel duidelijk: “Ze is vrolijk, lief en rechtvaardig. Een echte doorzetter en open persoon. Ik heb geluk met haar én met deze plek. Nu kan ik weer bezig zijn met een toekomst.”
Janny is over Jarno ook erg te spreken: “Hij is altijd positief, in wat hij zegt en in zijn uitstraling. Hij gaat vrolijk weg en komt vrolijk terug. Hij kan ook heel goed met mijn honden, die zijn ook gek op Jarno. Ik gun hem een mooie toekomst en fijn om in dat proces een onderdeel te mogen zijn.”
Heb je ook interesse om via Kamers met Aandacht ruimte in je huis te verhuren? Neem contact op via e-mail of kijk op de website voor meer informatie.
Tekst en beeld: Jabca Bakker