Boerin Tineke: ‘Het was altijd Tien wil je even dit, Tien wil je even dat’
Tineke de Reus gaat binnenkort met haar man in het dorp wonen. Ze dragen het stokje over aan hun zoon. Maar pensioen? ‘Dat lijkt me saai.’

Foto’s: Jan Willem Schouten
Tineke leerde Piet kennen door haar werk als embryotransplanteur. Zo belandde ze op de boerderij. “Ik besloot om half-half boerin te worden, ik hield mijn baan en vulde de gaten op de boerderij. Het was veel intensiever dan ik destijds had verwacht, je staat bijna 24 uur per dag aan. Er is altijd wat onverwachts wat nog even gedaan moet worden. Daar moet je wel aan wennen. Je komt thuis van je baan en duikt gelijk de drukte weer in.”
Haar werk als embryotransplanteur bij ETS Holland deed ze met plezier. “Ik crosste heel Nederland door en kon bij allerlei boeren zien hoe ze hun bedrijf runnen. Mijn man was ook buitenshuis actief. Ik was of op tijd thuis om de kalveren te voeren en anders deed iemand anders het. We hadden een vaste medewerker en waren flexibel.”
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses










Herkenbaar.., mooi bedrijf zijn er nog even naar toe gefietst met campina dagen.