AlgemeenOpinie

Tegenwind voor ballonvaarders

Op een mooie avond hangen ze overal in de lucht: kleurrijke ballonnen, met mandjes tot zestien passagiers. Opgestegen op plekken met veel publiek, immers de sponsor van de ballon wil maximale aandacht.

Een ballonvaart heeft iets avontuurlijks, en staat hoog op veel wensenlijstjes. Maar het aantal mooie avonden deze zomer is beperkt, klaagt de ballonvaarder. De ballonvaart is een commerciële bedrijfstak geworden. De marges zijn beperkt, zo klinkt het, ondanks de forse passagierprijzen. Elk tientje telt.

Hoe contrastrijk met het opstijgen is de landing op anonieme plekken, veelal boerenland. En ook daar treft de ballonvaarder het niet altijd meer. De basisvergoeding voor een landing, afgesproken in een gedragscode, is miniem. Voor een ballon met tien personen krijgt de boer 45 euro. Het is niet meer dan een fooi voor de overlast van mensen en materieel. De directe schade wordt weliswaar vergoed, maar over indirecte schade, bijvoorbeeld als gevolg van paniek onder melkvee, is het moeilijk onderhandelen. Niet voor niks heeft LTO de nieuwe gedragscode niet ondertekend.

De politie moest er zondag in Zegveld aan te passen komen omdat een boer de uitgang van een weiland blokkeerde totdat de ballonvaarder een passende vergoeding betaalde. Meer incidenten zullen volgen, voorspelt LTO.

De ballonvaarders zijn aan zet. Terecht vraagt de boer een reële vergoeding. En nergens beter dan in deze bedrijfstak kan de ondernemer de vergoeding direct aan de klant/passagier doorberekenen.