AlgemeenOpinie

Het geweten van de boer

CLM Onderzoek en Advies heeft in opdracht van de overheid gekeken naar hoe het verder moet met het mestbeleid. Preciezer gezegd: kan het CLM adviseren hoe een mestbeleid eruit kan zien bij meer evenwicht tussen vraag en aanbod? En hoe kan het initiatief tot meer evenwicht verlegd worden van de producent naar de gebruiker van de mest?

Het rapport ‘Van mestbeleid naar bemestingbeleid’ geeft een mooi inkijkje in het hoofpijndossier voor overheid en boeren dat het mestvraagstuk al veertig jaar is. Veel is al veranderd, maar nog altijd heet mest een afvalproduct en moet er geld bij. Het CLM stippelt een route uit naar een situatie waarin de afnemer weer voor mest betaalt, mest zorgvuldig wordt gebruikt en de kans toeneemt dat grond- en opervlaktewater aan de eisen voldoen.

Het is geen gemakkelijke kost, maar wel de moeite van het lezen waard voor wie met mest te maken heeft. Een zorgelijk punt in het rapport is het advies om boerenbezoekers (erfbetreders heten die tegenwoordig) en adviseurs te verplichten zich te richten op de Goede Bemestingspraktijk. Dat is betutteling. Net zoals een boer niet zit te wachten op een adviseur die er op persoonlijke titel naar streeft meer koeien in de wei te krijgen, heeft de boer geen behoefte aan een schil van geweten of verantwoordelijkheidsbesef om hem heen. Dat heeft hij als ondernemer zelf of er zijn wetten om te zorgen dat hij zich gedraagt.