AkkerbouwAchtergrond

Drogredenen in het klimaatdebat VIII

Gooien met grote namen zonder een zaak inhoudelijk goed te verdedigen is een veelgebruikte truc om het publiek te overtuigen.

Een autoriteitsargument is een drogreden die mikt op ontzag (verecundia) van de toehoorders. Om het publiek te overtuigen wordt met grote namen gesmeten, zonder de kwestie inhoudelijk goed te verdedigen.

In de showbizz maakt men er veel gebruik van. Linda de Mol zei bij Zomergasten dat de politiek haar niet zo veel deed. Op de vraag waarom niet, antwoordde ze: ‘Ik heb ooit Marco van Basten geïnterviewd en hij vond het ook’. Nu weet ik niet of Marco van Basten een autoriteit is in de politiek, maar in de showbizz tellen de grote namen als doorslaggevend. En je laat tegelijk zien met welke groten der aarde jij allemaal on speaking terms bent – maar dit terzijde.

2.600 ondertekenaars ‘van naam’

In het klimaatdebat verwijt men het IPCC, mede-Nobelprijswinnaar, ook zich te bedienen van een autoriteitsargument. Het laatste rapport is ondertekend door ‘2600 wetenschappers van naam’, dus de conclusie van het rapport moet wel waar zijn. In de schertsdocu ‘The Great Global Warming Swindle’ wordt daarop honend gereageerd. Als er maar veel hotemetoten onder staan, dan zou de conclusie van het rapport waar zijn?

Ten eerste zijn al die 2.600 erin getuind door de sociale dwang van de verstikkende consensus.
Ten tweede werden ‘tweede lezers’ meegeteld, ook wanneer ze het niet met de conclusies eens waren. ‘Zo kom ik ook aan 2.600 medestanders’, zag je Hans Labohm (ook tweede lezer) na de KRO-uitzending beteuterd kijken. Toch probeert hij nog ontzag te ontlenen aan het IPCC door zich onder zijn webbijdragen ‘expert reviewer van het IPCC’ te noemen. Straks noemt hij zich ook nog mede-Nobelprijswinnaar!

Klopt de kritiek?

Een autoriteitsargument is niet per se een drogreden. In het geval van de IPCC zou het een drogreden zijn als het rapport met 2.600 handtekeningen, maar zónder inhoudelijke uitwerking, zou beweren dat het broeikaseffect bestaat. Maar het rapport oogt als een toonbeeld van openheid, met talloze metingen, verslagen, interpretaties, discussiefora. Iedereen kan er zijn pijlen op richten.

Dat ‘wetenschappers van naam’ vinden dat het broeikaseffect bestaat en een minderheid niet, is nu eenmaal de gang van de wetenschap. Het aanwijzen van een autoriteitsargument is alleen zinvol als het smijten met autoriteiten het wetenschappelijke debat verstoort.

« vorige | volgende »

Beheer
WP Admin