AlgemeenAchtergrond

Cruciale week voor Hedwigepolder

Een dag of tien. Zo lang heeft staatssecretaris Henk Bleker (landbouw) nog om de Europese Commissie ervan te overtuigen dat het onder water zetten van de Hertogin Hedwigepolder toch echt niet noodzakelijk is. En hoewel hij onlangs nog riep zeker geen garanties te kunnen afgeven, liet hij deze week weten er nog steeds vertrouwen in te hebben; een kwestie van de puntjes op de i zetten, zei hij bij monde van een woordvoerder.

Donderdag sprak Bleker met milieucommissaris Janez Potocnik en hoewel er ook mest op de agenda stond, werd het overleg volledig beheerst door de situatie in de Westerschelde. De Commissie blijkt nog niet overtuigd van het door Nederland aangedragen alternatieve plan, dat zowel qua effectiviteit als tempo weinig punten scoort. Bovendien zijn er nog veel losse eindjes; de gehele derde – maar cruciale – fase van het alternatief is maagdelijk wit.   

De vraag is wat er gaat gebeuren indien Potocnik het sein op rood zet. Bleker heeft altijd beweerd, dat hij geen toestemming van Brussel nodig heeft om op een andere manier natuurherstel te plegen dan de Hedwige te ontpolderen. Formeel klopt dat. Maar als de Commissie geen vertrouwen heeft in zijn maatregelen ontstaat er toch een probleem. Donderdag stelde een zegsman klip en klaar, dat een zogeheten inbreukprocedure tot de mogelijkheden behoort als Bleker tegen de wens van Brussel in de polder niet onder water zet.    

Het is onwaarschijnlijk dat Nederland dan opnieuw de confrontatie aangaat, of in elk geval onverstandig. Dat zou niet namelijk niet alleen de relatie met de Commissie op het spel zetten, maar in het uiterste geval ook kunnen leiden tot een hoge boete. Evenmin betekent het veel goeds voor de toch getroebleerde verhoudingen met België. Het geduld van de Vlaamse regering is nu al nagenoeg opgedroogd, waardoor steun aan een door Europa ontraden plan uitgesloten lijkt. En, niet onbelangrijk, maakt het negeren van Potocnik eventuele rechtszaken van natuur- en milieu-organisaties een stuk kansrijker.    

Maar goed, zo ver is het nog niet. En mocht Bleker er onverhoopt tóch in slagen de benodigde bewijzen te leveren, zal hij in Zeeland als een held worden ontvangen. En niet ten onrechte, want dan heeft hij toch maar mooi alle criticasters, van de Europese Unie tot Vlaanderen, van maatschappelijke organisaties tot pers, in hun hemd gezet. Een dag of tien nog, en een aantal puntjes op de i, en dan weten we meer.