Commentaar

5 reacties

‘Voorkom emotioneel stuklopen na bedrijfsbeëindiging’

Veel varkenshouders moeten de komende weken besluiten of ze de Saneringsregeling Varkenshouderij doorzetten.

Daarnaast komt er opkoop bij natuur en hangen ammoniakregelingen in de lucht. De afgelopen twintig jaar kwamen al diverse opkoop- of beëindigingsregelingen voorbij. Altijd staat snelheid voorop. De periode tussen aankondiging van de regeling en uiterste aanmelddatum is minstens twee maanden. Maar dat is wel erg kort. Want naast de financiële afweging spelen ook emoties een grote rol. Je bedrijf gaat ja, nee, ja, misschien wel, misschien niet of ja, toch wel of met mitsen en maren stoppen.

Emotionele afweging

Die emotionele afweging is de lastigste in het hele proces. Bij de allereerste opkoopregeling, de Beëindigingsregeling Varkenshouderij uit 1999, konden veel veehouders feilloos voorrekenen hoeveel deelname hen zou opleveren. Ze noemden het ‘goudgerand’. En toch schreven ze er niet voor in. Ze waren er nog niet klaar voor om te stoppen, hadden geen alternatieve tijdsinvulling of vonden het boer zijn gewoon nog te leuk. Bij de tweede tranche, die veel minder vergoedde, hadden ze alles kunnen laten bezinken en stopten ze wel.

Dat proces zie je bij veel regelingen. Mensen zijn er vaak nog niet klaar voor als zich een aantrekkelijke regeling aandient. De emoties sneeuwen onder in deze periode, waarin het vooral draait om de vraag hoe de regeling in elkaar zit en of er ook nog andere regelingen op stapelbaar zijn.

Veel fiscale zaken tegelijkertijd

Bij de financiële afwikkeling is ook het niet simpelweg € 1,5 miljoen beuren, miljoen schuld eraf en een half miljoen komt beschikbaar om de tijd uit te zingen tot de AOW en koopsommen gaan uitkeren. Nee, boekwinst, compenseerbare verliezen, middeling, herinvesteringen, afschrijvingen, kosten, belastingen, er spelen heel veel fiscale zaken tegelijkertijd.

Liquiditeitsplanning voor de periode ‘na stoppen’ levert aan rust al meer op dan een fiscalist kost

Schakel een fiscalist en een coach in

Daarom is het altijd verstandig een fiscalist in te schakelen bij de start van het proces. Die ziet mogelijkheden die een accountant niet kent. Kan de partner alsnog mede-ondernemer worden met terugwerkende kracht? Dat levert ruim € 400.000 stakingskoopsom extra op. Dat is geen belastingbesparing, maar wel verschuiven van de heffing naar de toekomst en tegen een veel lager tarief. Moet de aangekochte lijfrente gesplitst in een direct ingaand deel en een deel op termijn? Zo’n liquiditeitsplanning voor de periode ‘na stoppen’ levert aan rust al meer op dan die de fiscalist kost.

En zoek een coach met wie je het stoppen van het ‘boerenleven’ kunt bespreken

Maar dan blijft het nog steeds zaak de emoties ruim baan te geven en daaraan te werken. Schakel een coach in. Zoek iemand met wie je het stoppen van het ‘boerenleven’ kunt bespreken. Dat voorkomt emotioneel stuklopen na de bedrijfsbeëindiging.

Laatste reacties

  • agratax(1)

    Afgezien van de fiscale zaken waar het altijd goed is een specialist in de arm te nemen, zie voor een coach minder toegevoegde waarde als je het bedrijf bent begonnen met in je achterhoofd "eens komt er een eind aan het boeren bestaan" . Het beeindigen kan vroeger of later komen, maar het zal altijd leiden tot de vraag "Wat nu, hoe vul ik mijn tijd in". Mijn ervaring is dat je daar vanaf de start van het ondernemen onbewust mee aan de gang moet zijn, om je heen kijken wat er nog meer aan "leuke dingen" zijn waar je misschien blij van zou worden. Deze opstelling zou wel eens kunnen leiden tot minder lang doormodderen met het bedrijf dat in wezen niet meer levensvatbaar is, waardoor je met minder schade aan een nieuwe fase in je leven kan beginnen.

  • husky

    Inderdaad @ agratax(1) dat laatste is denk ik waar veel boeren niet bij stil staan, nadenken waar ik naast het boeren gelukkig van kan worden als het boeren op zou houden.

  • Snel

    Als je `t laatste jaar pas begonnen bent met stoppen is `t wel lastig. Ligt er ook aan of je een opvolger hebt en hoe grot je bedrijf is of je nog wel slagkracht voldoende hebt voor de toekomst. Bij boeren moet meer realiteitszin komen, varkens houden is naast leuk werk ook een economische bezigheid .Geld wegbrengen is `t laatste wat je doen moet, kijk ook naar welke investeringen er op je afkomen. Veel gehoorde creet is "stoppen is ook ondernemen"daar kan ik mij helemaal in vinden.

  • agratax(1)

    @Snel. Wel of geen opvolger mag je besluit over doorgaan of stoppen omdat je zat bent om hard te werken en als dank Stank krijgt van de politieke leiders die een ander beeld van landbouw voor ogen hebben. Zij wensen op dit moment een kringloop landbouw (niet te groot graag), maar ze zullen Giga grote productie eenheden met automatisering oogsten met hun zweverige beleid. Het eind resultaat is dan eenheden zijn die we niet als de zo gewenste gezinsbedrijven hun zien. Hun eigenaren zijn Aandeelhouders die gaan voor de Winst.

  • RIEN65

    Bij de eerste opkoopronde zat bij veel varkens en kippenhouders de bank mede aan tafel. De bank zag in deze bedrijven geen perspectief en voor deze agrariërs was het slikken of stikken.

Laad alle reacties (1)

Of registreer je om te kunnen reageren.