Commentaar

2 reacties

‘Contracten winnen terrein in varkenswereld’

De varkenswereld schuift langzaam op van vrijheid, blijheid en ongelimiteerde vrijhandel richting contractleveringen en integraties.

Dat proces werd tien geleden al voorspeld op basis van de gang van zaken in met name de Verenigde Staten. Daar is geïntegreerde productie het parool.

Vion werkt in zijn Good Farming Balance-programma al twee jaar met leveringscontracten met een looptijd van een jaar. Deelnemende varkenshouders kunnen daarbij ook de opbrengstprijs op diverse termijnen vastleggen, van week- tot jaarbasis. De deelname daaraan is veel groter dan vooraf ingeschat. Varkenshouders zien dus het belang van continuïteit voor zowel zichzelf als voor Vion in.

Varkenshouders die ‘vrij’ leveren staan dus drie keer op achterstand

Nu start ook een andere grote slachterij, het Duitse Tönnies, met leveringscontracten. Deelnemers krijgen de garantie dat er niet wordt geschoven met aangemelde varkens in perioden met veel aanbod. Daarbovenop worden de varkens uitbetaald op basis van de onafhankelijk vastgestelde Vereinigungspreis. Die ligt zeker niet lager dan Hauspreis van Tönnies. Contractleveranciers krijgen daarbij ook nog eens 50 cent toeslag per varken. Varkenshouders die ‘vrij’ leveren staan dus drie keer op achterstand.

De schroom om zich te binden aan een slachterij heeft eerder een emotionele reden dan een zakelijke

Varkenshouders wisselen zelden van afnemer. Ruwweg geschat levert 90 procent van de mesters nog steeds aan hetzelfde slachtconcern en handelshuis als 10 jaar geleden. De schroom om zich te binden aan die slachterij heeft eerder een emotionele reden dan een zakelijke. Want varkenshouders willen ‘vrij’ zijn. Maar hoe belangrijk is dat gevoel als je 10 jaar lang alle varkens toch aan dezelfde afnemer levert?

Laatste reacties

  • john***

    De vraag is vooral waarom de contracten nu pas komen en niet 10 jaar geleden? Waarom krijgen slachterijen de behoefte om leveranciers te binden en handelaren uit te schakelen? Zelf denk ik dat de concurrentiestrijd tussen de slachterijen steeds zwaarder wordt en ook door de grote concerns een risico is geworden. Voor de boeren zal er niet veel veranderen.

  • farmerbn

    Precies john. Als slachterijen de boeren tegen elkaar kunnen uitspelen en daardoor goedkoop aan varkens kunnen komen, gaan slachterijen geen binding zoeken. Nu is het dus anders en zijn slachterijen bang dat ze niet genoeg varkens krijgen. Met meer consumenten en minder boeren wordt er dus om de boer gestreden. Het argument dat boeren zich gerust kunnen binden omdat ze toch al 10 jaar aan dezelfde slachter leveren, geldt ook voor de slachters. Waarom binding als je toch al 10 jaar de varkens hebt?

Of registreer je om te kunnen reageren.