‘Dit staat voorop: ik wil varkenshouder blijven’

Carolien Hendrikx
Bij toeval kreeg ik mijn visie die ik 10 jaar geleden op papier zette opnieuw onder ogen.

Ik moet bekennen dat ik niet meer wist dat ik dit destijds op papier heb gezet. Nu is er in die 10 jaar ook heel veel gebeurd. We zijn van 100 subfokzeugen in een weeksysteem op onze thuislocatie naar een geheel nieuwe locatie in een LOG-gebied gegaan. We hebben nu een bedrijf met 500 vermeerderingszeugen in een 4-wekensysteem.

Aanpassingsvermogen

Deze veranderingen gaan natuurlijk niet helemaal vanzelf. Het doet wel wat met je. Van een bedrijf aan huis, stap ik nu elke dag in de auto en rij naar ons bedrijf toe. Dat vergt aanpassingsvermogen, maar in het algemeen loopt het nu goed.

Bijna alle punten waarheid geworden

Bij het herlezen van mijn eigen visie bedacht ik me dat het ontzettend belangrijk is om een visie te hebben en daar ook aan vast te houden. Mijn visie was destijds een gezond en lekker stukje vlees produceren in een dier- en mensvriendelijke stal, op een maatschappelijk verantwoorde, economische, efficiënte en duurzame wijze. Met als kernwoorden: gesloten gezinsbedrijf, groepshuisvesting, mestverwerking, niet castreren en een zo laag mogelijk antibioticagebruik. Ik realiseer me dat al die punten met uitzondering van die mestverwerking een heel eind waarheid zijn geworden.

Alles soepel laten verlopen

Ik schreef destijds dat ik graag varkenshouder wil blijven omdat ik het een mooi vak vind en het een uitdaging is om alles soepel te laten verlopen. Verder had ik toen al veel passie voor ons vak en was ik trots om varkenshouder te mogen zijn. Nu, 10 jaar later, is mijn visie wat dat betreft niet veel veranderd.

We hebben de mond vol van samenwerken, maar komt daar in de praktijk wel genoeg van terecht?

Dagelijkse brandjes blussen

Kijken we als varkenshouders niet te weinig vooruit en leven we niet te veel in de waan van de dag? Zijn we niet te veel bezig om het bedrijf vandaag goed te laten verlopen en onze dagelijkse brandjes te blussen? We hebben de mond vol van samenwerken, maar komt daar in de praktijk wel genoeg van terecht?

Te weinig energie voor randvoorwaarden

Ik betrap me erop dat er weinig tijd en energie overblijft om je met allerlei randvoorwaarden bezig te houden als je elke dag met de verzorging van de zeugen en biggen bezig bent. Voor mij is het al een hele kunst om elke 4 weken de targets die wij onszelf als doel stellen, te halen.

Je moet jezelf steeds de vraag blijven stellen waar je over 5 à 10 jaar wilt staan en wat daarvoor nodig is

Goed om te weten waar je staat

Ik hou me vooral bezig met de dagelijkse gang van zaken op het bedrijf. Mijn man springt bij waar nodig, verzorgt de vleesvarkens en hij zet de grote lijnen uit. Ik denk dat het goed is om te weten waar je staat met je bedrijf. Ook moet je jezelf steeds de vraag blijven stellen waar je over 5 à 10 jaar wilt staan en wat daarvoor nodig is. Als je dat weet, kun je bewust keuzes maken en ga je niet met iedere hype mee.

Ik ga mijn eigen visie voor de komende jaren maar weer eens op papier zetten. Kernwoorden die hierin naar voren zullen komen zijn: toekomstbestendig, nieuwe verbindingen maken en het welzijn van dieren en mensen. Maar 1 ding blijft voor mij te allen tijde vooropstaan: varkenshouder blijven.

Of registreer je om te kunnen reageren.