Redactieblog

3 reacties

‘Bier, bitterballen en kengetallen’

Het vraagt een echte kerel en sterke vrouw om de groepsdruk te weerstaan

Onder het genot van een grillworst en een biertje gaat het onder boeren al snel over het aantal koeien en de melkproductie per koe. Gemiddeld 36 liter per koe per dag is toch een hele prestatie. Die nieuwe trekker met alle snufjes moet uiteraard ook even besproken worden. Waar het niet over gaat zijn de kosten die gemaakt zijn om dit te realiseren. Hoe hoog zijn dan de voerkosten? Hoe lang achtervolgt die lease jou? Het zicht op elkaars bedrijven is in ieder geval beperkt. Wie zet nu echt goede resultaten neer?

Het zicht op elkaars bedrijven is beperkt. Wie zet nu echt goede resultaten neer?

Er liggen data vanaf midden jaren zeventig van de vorige eeuw. Met die massa aan data hebben we een analyse opgezet om te bepalen welke bedrijven de afgelopen 20 jaar structureel een goed resultaat behaald hebben. De bedrijven die daar uit naar voren komen zijn enorm divers: van helft pacht tot volledig eigendom, 100 koeien tot 400 koeien, weidegang of stalvoeren, 8.000 of 12.000 kilo melk per koe.

Met dit in het achterhoofd kan op basis van borrelpraat zeker niet beoordeeld worden of een bedrijf goed draait. Dan zul je echt een slag dieper moeten. Maar durf jij jou zo open op te stellen? In studiegroepen lukt dat gelukkig altijd wel. Dan zie je de echte cijfers en snap je beter waarom ‘onbegrijpelijke keuzes’ gemaakt zijn.

Bedrijf in balans

De factoren die de best scorende bedrijven uit onze analyse gemeen hebben, zijn ondernemerschap en keuzes maken. Ik ken ze allemaal als consequente ondernemers die staan voor hun keuzes. Het bedrijf is in balans; de melkproductie per koe past bij de intensiteit van hun bedrijf, het aantal koeien past bij de hoeveelheid arbeid die aanwezig is.

Bij een intensiteit van 16.000 kilo melk per hectare past geen productie van 12.000 kilo melk per koe. Want dan zou je met een groot ruwvoeroverschot blijven zitten. Het is ook staan blijven als de hele maatschappij kijkt naar kringlooplandbouw en biodiversiteit, terwijl jouw bedrijf 30.000 kilo melk per hectare heeft en je 12.000 kilo melk per koe melkt. Dit onderbouwt de veehouder met een zeer hoge mineralenefficiëntie en dus de kringloop met de minste verliezen. Kern is om een strategie uit te werken en deze in alles tot in het extreme door te voeren.

Bij een intensiteit van 16.000 kilo melk per hectare past geen productie van 12.000 kilo melk per koe

Bij een generatiewisseling zijn tijdelijk twee kapiteins op dat ene schip. Wij zien veel kapiteins die beiden hun eigen koers varen, maar geen gezamenlijke koers. Gevolg is dat het bedrijf uit balans raakt. Die 8.000 kilo melk per koe (slechts 24 kilo per dag) is vast niet iets waar je bij het bier trots op bent. Risico is dat je – voor de beeldvorming – strategieën gaat mengen. Een beetje van dit en een beetje van dat. De historische data leren ons dat dit niet het gewenste resultaat oplevert in euro’s. Vijf cent verschil in kostprijs (de werkelijke spreiding is nog veel groter) maal 1 miljoen kilo melk is € 50.000 per jaar. En dat 20 jaar lang maakt een verschil van € 1 miljoen. Maar wie ziet dat? Dus het vraagt wel een echte kerel en sterke vrouw om de groepsdruk te weerstaan en je eigen koers te varen.

Laatste reacties

  • Attie

    Tja, de boekhouder prikt overal dwars doorheen...,mooi stukje 🤔

  • agratax(1)

    Helemaal eens met de laatste zin. Maar we moeten ons wel gaan voorbereiden op een nieuw leven, nu de invloed op je beleid steeds meer wordt gedicteerd door mensen, die nog verstand van bodem, dieren of het weer hebben.

  • Henkjan7

    Goed verhaal, helemaal mee eens

Of registreer je om te kunnen reageren.