Boerenblog

20 reacties

‘Eén van de grote missers uit de agrarische geschiedenis’

Deze kans krijg je geen tweede keer! Zijn complete netwerk was het er over eens. Ze hadden vast gelijk, hij was 54 en had geen opvolger, zijn bedrijf was gedateerd en 60 koeien was toch geen toekomstwaardig aantal. Hij zou wel gek zijn, als hij niet intekende voor de stoppersregeling.

2 weken had hij de tijd om zich in te schrijven, maar de animo was groot en het beschikbare bedrag beperkt, dus hoe sneller hoe beter. Zijn accountant hielp hem om de formulieren correct in te vullen en zijn aanvraag werd geaccepteerd.

Samen met 500 andere boeren die meededen, kreeg ook hij 6 weken de tijd om al zijn vee te verkopen, óf aan de slager, óf op export. Niet aan een andere boer, want dan kwam er natuurlijk geen koe minder in Nederland.

’s Morgens had hij ze allemaal nog gemolken, zijn beste melkkoe had hij nog een extra schouderklopje gegeven

Rouwen om verlies koeien

Hij had zich groot gehouden, had direct een baan gezocht. Niemand had hem gevraagd hoe het voor hem was dat zijn levenswerk aan de slachthaak hing. Niemand had hem voorbereid op de emoties die vrijkwamen nadat zijn complete identiteit op losse schroeven kwam te staan. Hij wilde wel vertellen hoe verscheurd hij zich voelde, hoe hij iedere avond rouwde om het verlies van zijn koeien. Het verlies van het werk dat hem zo lief was, het verlies van het netwerk dat niet meer op zijn erf kwam, het verlies van het praten met andere boeren op de fokveedagen over de kwaliteit van elkaars vee. Het verlies van zijn status als boer.

Zelf handtekening gezet

Maar ja, dat kon hij toch niet maken, hij had immers niets te klagen. Hij kon blijven wonen, hij had weer werk, hij was nu ’s avonds en in het weekend vrij. Hij hoefde ’s nachts niet meer het bed uit. Hij had geld toe gekregen en nog een lap grond achter het huis liggen. En niet te vergeten, hij had immers zelf de handtekening gezet onder de aanvraag.

Van binnen schreeuwde hij het uit. Hij wilde dit niet, hij wilde ze terug, hij wilde ze vanavond gewoon weer melken. Maar van buiten zag niemand iets, de vrachtwagenchauffeur zou hem niet zien huilen

En nu zit hij daar, een gebroken man. Hij weest het nog goed, het is nu een jaar geleden dat de vrachtwagens zijn erf af reden op weg naar de slachtbank. ’s Morgens had hij ze allemaal nog gemolken, zijn beste melkkoe had hij nog een extra schouderklopje gegeven. Het had er op geleken dat de koeien wisten wat ze te wachten stond. Ze waren rustiger dan anders, alsof ze het het niet zwaarder wilden maken dan het al was. Mona 14, die 7 jaar geleden zo moeilijk ter wereld was gekomen, waar hij veel zorgen om had gehad, stond net als altijd geduldig te wachten op de laatste plek in de rij. Anna 23 stapte fier als eerste de vrachtwagen in, na haar kwam Britt 9, de eerste Britt was genoemd naar zijn dochter omdat ze op de zelfde dag geboren waren. Zo passeerden ze hem één voor één. Hij kende ze aan de manier van lopen, aan de vlekken op hun lijf, hij kende ze aan de vorm van hun uiers, hij kende ze……. Van binnen schreeuwde hij het uit. Hij wilde dit niet, hij wilde ze terug, hij wilde ze vanavond gewoon weer melken. Maar van buiten zag niemand iets, de vrachtwagenchauffeur zou hem niet zien huilen.

Verdriet besparen

Ik mag hem gaan begeleiden om met terugwerkende kracht alsnog het rouwproces van dit grote verlies te doorlopen tot aan het moment dat hij vrede heeft met wat achter zich ligt en hij weer openstaat voor de mogelijkheden die de toekomst te bieden heeft. Wat had ik hem graag destijds begeleid, wat hadden we hier een hoop verdriet kunnen besparen.

Niemand dacht na over emtionele component

“Stoppersregeling, een succes” kopten de vakbladen. Tussen alle wijze mensen die de regeling tot in detail hebben voorbereid, was er kennelijk niemand die nadacht over de emotionele component. Miljoenen is er gespendeerd aan deze regeling, geen dubbeltje aan de begeleiding op persoonlijk vlak. Eén van de grootste missers uit de geschiedenis van de agrarische sector.

Laatste reacties

  • 8911077012

    en het trieste van alles
    hoeveel zullen er nog volgen vrij willig maar ook zeker gedwongen met alle onzinnige regels die ze bedenken
    voor jong en oud!!!!!!!!

  • schooteind1

    Deze boer heeft zelf, willens en wetens, voor deze regeling gekozen. Veel collega's uit andere sectoren, die het wel moeilijk hebben, kunnen alleen maar hopen op een dergelijke regeling. Begeleiding op persoonlijk vlak had deze boer ook gewoon kunnen inkopen. Of moeten we iedereen van de wieg tot aan het graf aan het handje blijven houden?

  • Trot

    Schooteinde 1 wel kort door de bocht het is geen andere baan maar manier van leven voel met hem mee sterkte ook aan alle andere stoppers bewust of gedwongen

  • We zitten zelf ook te kijken of we doorgaan, stoppen of afbouwen.
    Ik vind het een ietwat fictief en geromantiseerd verhaal. Dat de persoon in kwestie gelijk op zoek gaat naar ander werk is voor mij een teken dat er ook economisch iets aan de hand is. Over de rol van partner/huisgenoten lees ik niets terwijl die zeer belangrijk is (vandaar fictief verhaal).
    Stoppen is eigenlijk nooit vrijwillig. Je stopt omdat toekomstperspectief (wat dat dan ook is) voor je bedrijf ontbreekt.
    Het komt erop neer dat het belangrijk is om zo goed mogelijk alle consequenties van stoppen in kaart te brengen en deze onder ogen te zien en te accepteren en dat is in dit verhaal niet gebeurd en dat geeft nu de narigheid.
    Ik zit niet echt te wachten op dit soort verhalen; ze helpen mij niet echt.

  • massy

    Het probleem in nederland is dat je niets zelf meer mag bepalen. het wordt zo genaamd allemaal maar geregeld. je moet van alles . en dat doen we nog ook!

  • landboer

    Kan uit het verhaal niet opmaken wat nu de grote misser uit de geschiedenis is.
    Geloof tenminste niet dat dat de stoppersregeling was.

  • joannes

    De realiteit is gruwlijk! Gevoel Loos! Maar ja! Dat is realiteit!

  • koestal

    Dit gaat al tientallen jaren met melkveehouders die om een of andere reden moesten stoppen ,omdat ze dag en nacht met hun bedrijf bezig waren . En daarna in een diep gat vielen !

  • Koen Franken

    Je MOCHT meedoen . NIKS was verplicht .

  • hollandagri

    Wiens taal men spreekt wiens brood men eet; prediken voor eigen kerk. In NL kan niet alles betaald worden uit de gemeenschap.

  • simpel boerke

    Ik zou het graag omdraaien. Hoeveel zouden er maar wat graag stoppen om hun leven een nieuwe invulling te geven, maar niet kunnen omdat ze klem zitten op financieel of ander vlak.

  • Bennie Stevelink

    Ik ben zelf 57 en heb ook geen opvolger. Dat is voor mij echter geen reden om op dit moment te stoppen. Wel afgelopen winter meegedaan aan een bijeenkomst van de Rabobank voor boeren zonder opvolger.
    De boer in het bovenstaande verhaal was 54 en stopt abrupt, terwijl hij gehecht was aan zijn vee en boerderij. Dat er geen opvolger was kan nooit de reden zijn geweest om plotseling te stoppen. Er is een andere reden geweest, zoals @Huurnink in 16:04 ook al aangeeft. Het lijkt erop dat hij financieel klem zat.

  • farmerbn

    Het maakt helemaal niks uit waarom hij gestopt is en of hij zelf zijn handtekening heeft gezet en of hij veel geld heeft gekregen om te stoppen. Het gaat in dit verhaal om het feit dat er allerlei proffessionele instanties rondom die boer geen oog hebben voor de emotionele kant van het stoppen met een bedrijf. Ik vind het heel goed dat die hulpverleners er zijn. Het is wel jammer dat die boer zich laat laat helpen. Inderdaad dat Hogenkamp zich graag in de kijker zet maar een beetje aandacht aan haar werk is zeker goed.

  • koestal

    droevig verhaal .

  • Firma Vellenga

    Ik vraag me af of deze meneer wel een vrouw had.....Een vrouw kan je altijd even een feedback geven zodat je niet impulsieve beslissingen neemt, waar je later spijt van hebt. Hij zal zich nu gewoon eenzaam voelen.

  • arjangeenen

    Bennie Stevelink, Je snapt het verhaal niet. Het gaat er totaal niet om waarom hij gestopt is, het gaat om het leed hierachter. Om dan te zeggen dat hij financieel wel klem zou zitten is de klap op de vuurpijl. Ik vind dat je hiermee mensen schoffeert die voor deze keuze staan! Hij kan wel schat rijk geworden zijn en ook diep ongelukkig.

  • Bennie Stevelink

    @arjangeenen, Mijn ervaring is dat daar wel aandacht voor is maar voor deze boer blijkbaar niet genoeg. Of niet expliciet genoeg.
    Ook bestaat de kans dat zijn emotionele probleem veel groter is dan de beëindiging van zijn boerderij. Dat de beëindiging een trigger is voor het naar boven laten komen van een probleem wat breder of dieper is. Dat is geen zaak voor mensen die betrokken zijn bij de zakelijke kant van de beëindiging.

  • arjangeenen

    Bennie Stevelink, Ik moet je wel nageven dat je fanatiek bent en je mening niet onder stoelen of banken steekt. 38 reacties van jou de laatste 23 dgn. Iedereen mag een mening hebben, niks mis mee. Er zal misschien wel veel tijd in gaan zitten.

  • piet p

    Degene die stoppen zitten denk ik juist niet financieel klem.
    Anders laat de bank je niet zomaar gaan.
    Het is misschien wel een luxe of groot voorrecht als je kunt of mag stoppen.
    Er zijn er denk ik genoeg die stoer doorgaan maar gewoon aan de ketting van de bank liggen en dus geen opties hebben dan doorgaan.

  • GJ Bunt

    laat je NOOIT alleen door accountants sturen!
    Die begrijpen een boer niet ,gaan ze ook nooit snappen.
    Je zou een complete familierel krijgen...
    Eigen ervaring...

Laad alle reacties (16)

Of registreer je om te kunnen reageren.