Redactieblog

2 reacties

‘Zorgenkindjes’

Mijn lievelingskoe is ziek. Bijna een week geleden is ze in de sloot terechtgekomen en daar heeft ze een longontsteking en een zenuwbeschadiging aan over gehouden.

Ze staat zwaar onder de antibiotica en ontstekingsremmers/ pijnstillers en tig keer per dag ga ik naar haar toe in de wei om haar aan te moedigen goed te eten en te drinken. Ik ben heus geen koeienknuffelaar, maar deze koe is mij zeer dierbaar. Ik zie dat ze iedere keer haar kop optilt als ik eraan kom. Dit is het roodgeboren kalf, dat nu ze volwassen is, in de winter zwart en in de zomer diep donkerbruin is. Met nog 25% MRIJ-bloed een schitterend beestje dat niet te groot is met een prachtig frame.

Nog geen verbetering

Als we haar helpen kan ze staan maar ze gaat overkoot en houdt dat steeds maar even vol. Ik zie nog geen verbetering optreden en dat stemt me somber. Iedere dag dat ze ligt raakt ze verder verwijderd van herstel. Onze Ridgeback-pup heeft ook al vriendschap met haar gesloten. Hij rent naar haar toe met zijn slungelige lange lijf en kijkt mij vol trots aan terwijl hij laat zien wat hij nu weer heeft gevonden. De koe krijgt een grote lik over haar neus.

Lokken met een emmer krachtvoer, vastbinden met een halster, niets helpt

Gek op aandacht

Ik woel even door haar kuif en krab achter haar oren. Dat vindt ze heerlijk en ze draait haar kop schuin zodat ik er beter bij kan. In de jongveestal hebben we nog zo’n beestje dat gek is op aandacht. Eigenlijk is dat er ook één die veel extra aandacht nodig heeft omdat ze haar kop niet door het voerhek durft te steken. Ze is veel te groot voor de groepen zonder voerhek, maar waar ze nu staat legt ze iedere keer haar kop plat om net onder de plank haar voer bij elkaar te kunnen scharrelen. Lokken met een emmer krachtvoer, vastbinden met een halster, niets helpt. Ik denk dat ze ooit gevallen is en daarom nu bang is.

Toch bouw je zo ook een extra band op

Zorgenkindjes worden speciaal

Maar zolang het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat. Ik geef haar twee keer per dag een berg voer en wat krachtvoer precies op de plek waar ze er net bij kan. De andere kalveren moeten dan wel even uit de buurt blijven. Toch bouw je zo ook een extra band op. En het is waar. Het zijn vooral de zorgenkindjes die uiteindelijk speciaal voor me worden. Zij komen de rest van hun leven even gedag zeggen als ik de koeien naar de wachtruimte jaag voor het melken. En ik hoop zo dat mijn lievelingskoe er snel ook weer bij is!

Laatste reacties

  • koestal

    Claudia veel succes,ik heb dit ook wel mee gemaakt,je bent er de hele dag mee bezig.

  • el

    Success ermee ,heb je al steroids gegeven? Meestal werk het voor ons!

Of registreer je om te kunnen reageren.