HSK400906_18

Fosfaatrechten en prijs fosfaatrechten

Lees in het dossier alles over de veelbesproken onderwerpen fosfaat, fosfaatreductie, derogatie en fosfaatrechten.

Terug naar dossier
Rundveehouderij

Achtergrond

Versneld overstappen op bio door fosfaatkwestie

Veehouder Slager stapt over op biologisch. Een proces dat versneld is door de problemen rond fosfaat. Hij is met zijn land in omschakeling, met zijn koeien nog niet.

Pieter Berend Slager bouwde 3,5 jaar geleden een vrijloopstal voor 120 melk- en kalfkoeien. De kwestie rondom fosfaat raakte echter ook dit bedrijf, de stal staat niet vol. De veehouder had 2 keuzes: of voor € 250.000 aan fosfaatrechten kopen voor 25 koeien of tijdelijk het jongvee bij een buurman huisvesten. “Optie 1 was er geen omdat de bank niet wilde financieren. Optie 2 bleef over en dat kostte ons twee jaar lang € 10.000 tot € 15.000 per jaar”, zegt Slager.

Is er nu een definitieve oplossing?

“Ja, we gaan biologisch boeren. Ik speelde al langer met het idee van bio en een gesloten kringloop. Met 62 hectare land, ruim 90 melkkoeien, een stal die voor 75% volstaat, een potstal, veel vaste mest en weidegang moet dat kunnen. Het land is sinds 22 april 2018 in omschakeling. Dat gaat op zich goed, maar ik ga wel stoppen met de 9 hectare maisland. Dat gewas is biologisch te duur. Daar komt grasklaver voor in de plaats. De koeien zijn nog niet in omschakeling. Daar wacht ik misschien even mee. Zo’n overgangsfase is prijzig door de dure bio-brok en de melkprijs die dan nog gangbaar is. De meerkosten zijn in mijn berekening € 150 per dag.”

Lees verder onder de foto

Pieter Berend Slager (56) runt in het Groningse Stedum samen met Margreet Wiersema maatschap de Heemen; een veebedrijf met 100 melkkoeien, 35 stuks jongvee en 62 hectare land. Ook is er een zorgboerderij. - Foto: Jan Willem van Vliet
Pieter Berend Slager (56) runt in het Groningse Stedum samen met Margreet Wiersema maatschap de Heemen; een veebedrijf met 100 melkkoeien, 35 stuks jongvee en 62 hectare land. Ook is er een zorgboerderij. - Foto: Jan Willem van Vliet

Waarom wacht u?

“Mijn afnemer FrieslandCampina geeft in ieder geval tot 1 januari 2020 geen afnamezekerheid voor bio-melk. Ik zit wel in de eerste groep die straks mag leveren, maar in het slechtste geval duurt dat tot het voorjaar van 2020. Dat is een risico als je in de overgangsperiode € 150 per dag verliest. Te veel risico. De zorgboerderij moet de melkveetak nu al in de benen houden.”

Hoe bevalt de vrijloopstal?

“Zeer goed. De koeien hebben – ook door de onderbezetting – veel ruimte, 2 keer zoveel als de bio-norm: 18 m². En door de lightroof is het altijd licht en helder in de stal. Ruimte, licht en rust werken door in de resultaten. De melkproductie ligt hoog, de vruchtbaarheid is goed, de klauwgezondheid is prima en er zijn weinig ziektes. We hebben wel wat veranderd aan de bodem. De koeien lagen eerst op zand met daarbovenop 60 centimeter stro. De potstal werd dan 3 keer per jaar uitgemest. Dat was niet ideaal. Het was meer dan een dag werk en de koeien waren onrustig. Ook kwam er te veel zand mee tijdens het uitmesten. Toen hebben we het zand afgevlakt en er betonplaten overheen gelegd. Daarna volgt stro. Ik mest nu vaker uit: eens per 6 weken. Dat is nog geen halve dag werk. Ook blijven de koeien schoner en is er meer rust onder de dieren.”

U koos indertijd voor veel automatisering.

“Ja, we melken met 2 Lely A4-melkrobots. Technisch degelijke machines en als er al wat mee is, kan ik het vaak zelf repareren. De resultaten zijn prima, we noteren bijna 3,3 melkingen per dag. Ook de automatische stroverdeler bevalt na enig finetunen erg goed. In het begin maakte de machine 1 keer per dag een ronde door de vrijloop. Die frequentie is opgevoerd naar 2 keer per dag met minder stro. Nu werkt de stroverdeler beter en draait hij probleemloos zijn rondjes.”

Bij ons bezoek aan het melkveebedrijf van Pieter Berend Slager en Margreet Wiersema maakten we eerder al deze uitgebreide fotoreportage.

Of registreer je om te kunnen reageren.