Rundveehouderij

Achtergrond 3 reacties

Ode aan Nootdorpse boeren

Van agrarisch Nootdorp is weinig meer over. Duizenden mensen wonen waar vroeger koeien graasden.

Piet Post is de laatste boer in Nootdorp. Hij is 78 jaar en melkt nog tien koeien. Een boer met passie, zegt Janssen. “Post houdt driftig stand, een computer heeft hij niet. De zuivelcoöperatie komt de melk gewoon nog ophalen. Het dorp moet zo’n boer koesteren. Hij is de laatste.”

Willem Janssen schreef een fraai boek over de agrarische geschiedenis van Nootdorp: "Waar vroeger onze koeien liepen, staan nu tientallen huizen. Een roemloos einde van onze agrarische familiegeschiedenis" - foto: Ronald Hissink.
Willem Janssen schreef een fraai boek over de agrarische geschiedenis van Nootdorp: "Waar vroeger onze koeien liepen, staan nu tientallen huizen. Een roemloos einde van onze agrarische familiegeschiedenis" - foto: Ronald Hissink.

Ruim 90 boerderijen beschreven

Janssen (63) kent Piet Post nog uit zijn jeugd. “Mijn vader en Piet waren de laatste boeren in Nootdorp die nog met paarden werkten. Tot ver in de jaren zestig. Ze hadden ieder één paard. Als er gemaaid moest worden, leenden ze het paard van de ander erbij.”

De Nootdorpse boerenzoon heeft jaren aan zijn boek gewerkt. Hij voerde honderden gesprekken met vroegere boeren en hun nazaten, verzamelde foto’s en kaarten en dook in de archieven van het Kadaster. Het boek is nu bijna af, 350 pagina’s dik.

In 1989 nam de gemeenteraad van Nootdorp een historisch besluit: agrarische percelen kregen de bestemming woning- en glastuinbouw

Meer dan 90 boerderijen worden tot in detail beschreven. Een belangrijk historisch document? Nou nee, zegt hij met een glimlach. “Maar wel boeiend voor Nootdorpers die nu wonen op een plek waar vroeger koeien graasden en tomaten werden geteeld.”

De stedelijke ontwikkelingen zijn niet tegen te houden. Zeker niet door boeren met grond onder de rook van Den Haag en Delft. In 1989 neemt de gemeenteraad van Nootdorp (nu Pijnacker-Nootdorp) een historisch besluit. Vrijwel alle agrarische percelen krijgen de bestemming woning- en glastuinbouw.

En dan gaat het snel. Veel boeren stoppen, een handvol begint elders in het land met een nieuw bedrijf of emigreert. “Mijn ouders verkochten hun grond in 1990 aan een projectontwikkelaar. Waar vroeger onze koeien liepen, staan nu tientallen huizen. Een roemloos einde van onze agrarische familiegeschiedenis”, vertelt Janssen.

De speurtocht begon toen ik een stapel notulen vond van het bestuur van de Nootdorpse veevoercoöperatie De Eendracht

Hij werkte in zijn jeugdjaren vaak mee op de boerderij. “Ik had aanvankelijk geen ambitie om de boerderij over te nemen. Tijdens mijn studie in Wageningen heb ik toch nog even overwogen om een bio-melkveebedrijf te beginnen op de boerderij van mijn ouders. Maar ik had die tijd geen cent te makken. Mijn ouders zagen het ook niet zitten. Het bleef bij een leuk idee.”

De jarenlange speurtocht van Janssen begon op het moment dat hij een stapel notulen vond van het bestuur van de Nootdorpse veevoercoöperatie De Eendracht.

“Mijn overgrootvader was voorzitter. Boeiend om te lezen wat het bestuur allemaal deed om De Eendracht overeind te houden tijdens de crisis in de jaren dertig. Dat is trouwens gelukt. Tot in detail hebben ze het allemaal beschreven. Voor een amateurhistoricus als ik is zo’n vondst prachtig.”

Dit soort plaatjes behoort in Nootdorp (bijna) tot het verleden. Piet Post is als dat ene Gallische dorpje dat dapper weerstand bleef bieden... - foto: Peter Roek.
Dit soort plaatjes behoort in Nootdorp (bijna) tot het verleden. Piet Post is als dat ene Gallische dorpje dat dapper weerstand bleef bieden... - foto: Peter Roek.

Sonneveld en PSP-poster

Janssen vertelt smakelijk over de dorpsgeschiedenis. Zo kwam hij er achter dat Wim Sonneveld op 16-jarige leeftijd voor het eerst optrad in het dorp, samen met een neef die boer was in Nootdorp.

De foto op de roemruchte poster van de politieke partij PSP uit 1971 – naakte vrouw met koe – bleek in Nootdorp te zijn gemaakt. “De aandacht is altijd uitgegaan naar de vrouw, ik vond dat juist de koe eer verdiende. Hoe heette die prachtige koe, wie was de eigenaar? Daar ben ik helaas niet achter gekomen.”

Van agrarisch Nootdorp is weinig over, een wals van huizen is over het dorp gerold

Van agrarisch Nootdorp is weinig over. “Een wals van huizen is over het dorp gerold. Hier en daar zie je wat schaamgroen.” De boerenhistorie is anno 2019 toch nog zichtbaar. Twaalf boerderijen zijn aangewezen als gemeentelijk monument, één boerderij is Rijksmonument. In dat monument wordt het boek van Janssen in september gepresenteerd.

Janssen: “Mannen domineren de boerengeschiedenis, ook in Nootdorp. Belangrijke beslissingen werden vaak door man en vrouw genomen, maar de vrouwen bleven doorgaans op de achtergrond. Juist daarom draag ik mijn boek op aan een paar vrouwen. Onder wie mijn moeder, die ook altijd hard heeft meegewerkt op onze boerderij.”

Laatste reacties

  • koestal

    Duizenden mensen wonen nu waar vroeger kieviten en grutto,s hun nesten hadden ,maar die mensen zijn nu allemaal lid van de vogelbescherming en lid van Partij voor Dieren.

  • nvanrooij1

    Inderdaad koestal en die maken het ons nu lastig als veroorzaker van de achteruitgang van de biodiversiteit

  • veldzicht

    Landbouwgrond voor huizen en sportvelden en nog een flink park erbij is nog wel te verteren, de mensen moeten tenslotte ook wonen,maar het naast gelegen Zoetermeer\Benthuizen,prima akkerbouwgrond,is ook helemaal verpest hoofdzakelijk met bos,natuur en wateropvang ,daar heb ik een stuk minder begrip voor.

Of registreer je om te kunnen reageren.