Rundveehouderij

Achtergrond 3 reacties

'Boterhandel wordt tegenwoordig gebeld'

De status van boter is in krap twee jaar veranderd van schroot naar goud. De prijscurve weerspiegelt die transformatie zeker. Daarbij is het product schaars en tegelijk veelgevraagd geworden. Het plaatst de handel voor nieuwe uitdagingen.

Decennialang moesten boterhandelaren hard werken om hun product verkocht te krijgen. Boter was niet echt gevraagd, om het vriendelijk te zeggen. Die had het imago dan ook niet mee. Als ‘ongezond’ product moest het vaak zelfs min of meer worden verstopt in andere producten, zoals margarinemengsels en bakkerijproducten. Nu zijn de bordjes totaal verhangen, weet boterhandelaar Huub Geuskens. Hij is voorzitter van de sectie boterhandel bij de vereniging van zuivelhandelaren Gemzu. In het dagelijks leven is hij salesmanager bij boterspecialist VIV Buisman.

“Om te verkopen hoeven wij nu niemand meer te bellen”, lacht hij in antwoord op de vraag hoe de wereld is veranderd. “Wij worden tegenwoordig gebeld, vanuit de vreemdste plaatsen op de wereld.”

Dat maakt het leven wel veel gemakkelijker, toch?

“Het lijkt een luxeprobleem, maar echt leuk is het niet. Er is een serieus botertekort. Dat leidt tot enorm hoge prijzen. Die zijn op zich fijn voor de melkveehouderij, want het bezorgt die sector eindelijk weer goede melkprijzen. Veel kopers schrikken zich echter dood als ze de huidige prijzen horen. Eerder dat jaar, toen de prijzen zo stijl omhoog gingen, waren sommige afnemers ook wel een beetje boos. We kregen vragen als: had je dit niet zien aankomen? Inmiddels is er meer begrip.”

Boterhandelaar Huub Geuskens. - Foto: Jan Willem Schouten
Boterhandelaar Huub Geuskens. - Foto: Jan Willem Schouten

De prijzen voor boter en room zijn nu inderdaad bijzonder hoog.

“Ja, voor room wordt meer dan € 8 per kilo betaald, voor boter in bulk meer dan € 6,75 per kilo. Dat hebben we nog nooit meegemaakt. Bijzonder is ook dat die hoge prijzen zo lang standhouden. De verwachting is bovendien dat het huidige niveau nog wel tot het einde van het jaar min of meer stand zal houden. Allemaal historisch en nog nooit beleefd.”

En straks weer de klad erin?

“De prijs zal wel iets gaan dalen, maar zeker aan de kant van de consument zit er nu meer blijvende vraag en ook acceptatie van hogere prijzen dan in 2007. Destijds bereikte de boterprijs een piek van € 4,37 per kilo. Daarvan dachten we toen dat het een ‘all-time high’ was, en dat we dat nooit weer zouden beleven.”

Consumenten zijn nu blijkbaar bereid om hoge prijzen te betalen voor boter. Is die bereidheid en het vermogen er bij iedereen?

“Consumenten zien boter weer als een natuurlijk, transparant en gezond product waar niet mee geknutseld is. In tegenstelling tot margarine. Het zijn nu de margarineproducenten die een probleem hebben. De verwerkers gaan met de consument mee. Ook zij vragen meer boter, maar door de snelle prijsstijgingen zijn er ook verwerkers die daardoor serieus in de problemen kunnen komen, denk ik. Er zijn nogal wat bedrijven die al verkoopafspraken voor bijvoorbeeld koekjes hebben gemaakt met retailers, maar die nog niet weten wat hun grondstof gaat kosten. Sommigen kopen boter met een vaste opslag op de marktprijs. Zij kunnen behoorlijk klem komen te zitten.”

Waar begon de boterhype?

“Dat was in de Verenigde Staten. Je ziet ook dat grote verwerkers daar eerder zijn overgestapt. Onlangs hoorde ik dat McDonald’s in de Verenigde Staten in een jaar tijd al 50.000 ton boter heeft verwerkt. Terwijl het vroeger bijna niets was.”

Het is toch niet alleen de veel grotere vraag die de prijzen nu zo extreem opjaagt?

“In de tweede helft van vorig jaar en de eerste helft van dit jaar is wereldwijd ook veel minder melk en dus boter geproduceerd. Dat versterkte de krapte. Bovendien zijn er bijna geen voorraden.”

Straks moet er ‘nee’ worden verkocht aan afnemers.

“Dat gebeurt niet zo snel. Het wordt wel een heet najaar, maar ik denk dat de boterprijs uiteindelijk teruggaat naar zo’n € 5 of € 6 per kilo. Dat is hoger dan voorheen, maar lager dan nu. Bovendien zullen sommige industriële afnemers meer gaan zoeken naar mengsels, met andere vetten. Tenminste, waar het kan. Ook wordt met het toenemen van de krapte product gekocht van herkomsten die vroeger niet in beeld kwamen. Bijvoorbeeld Oekraïne.”

Veehouders en veevoerbedrijven proberen in te spelen op de grote vraag naar melkvet, door voedervet te gebruiken. Merk je dat niet aan het melkvet?

“Als je extreem veel voedervet gebruikt, krijg je ook ander melkvet. Maar dat gebeurt niet zo heel snel.”

Boter is wel een kwaliteitsgevoelig product.

“Je hebt, afhankelijk van de origine, wel verschillen in smaak, textuur en andere kenmerken. Maar bij boter is kwaliteit heel goed vastgelegd. Daar verwacht ik niet zoveel problemen mee.”

Wat is nu uw grootste zorg?

“Dat we toch met substitutie te maken krijgen bij verwerkers – dat die toch naar andere vetten zullen uitkijken, en dat we exportmarkten verliezen door de hoge prijzen en de harde euro. Je ziet al dat bijvoorbeeld Fonterra boter aanbiedt op markten waar Nederland en Europa ook actief zijn, maar die we nu niet kunnen bedienen, of waar wij nu te duur voor worden.”

Laatste reacties

  • koestal

    Het kan verkeren

  • Farmer4life2

    Het wordt net de varkenshouderij. Nu goud, straks droog brood

  • farmerbn

    Melkfabrieken moeten meer met lange prijsafspraken werken. Waarom nu geen prijsafspraak met zuivelafnemers voor de komende drie jaren? Om risico te verdelen moeten de melkfabrieken die prijsafspraken doorgeven aan de melkveehouder. Welke melkveehouder wil bv één kwart van zijn productie vastleggen voor bv 36 cent voor de komende drie jaren?

Of registreer je om te kunnen reageren.