Rundveehouderij

Achtergrond 2 reacties

Bewuster van melkveebedrijf door duizenden volgers

Mediaproject Superkühe toonde de Duitse burger hoe een groot melkveebedrijf werkt. Er was kritiek op de bedrijfsomvang, maar de vele vragen zorgden voor leuke uitdagingen.

Langs de Rijndijk bij Emmerich (D.) liggen twee grote melkveebedrijven, beide bekend uit de media. De ene vooral in Nederland door Boer zoekt Vrouw, de andere, van Judith Siebers, sinds september juist door de Duitse media.
Artikel gaat verder onder de getoonde foto‘s.

Naam: Judith Siebers. Plaats: Griethausen (Duitsland). Lees onderaan dit artikel meer over het bedrijf. Foto's: Henk Riswick
Naam: Judith Siebers. Plaats: Griethausen (Duitsland). Lees onderaan dit artikel meer over het bedrijf. Foto's: Henk Riswick

24/7 journalisten over de vloer

Siebers was een van de drie bedrijven die meededen aan het internetproject Superkühe, und welche Milch trinkst du? van de Westdeutsche Rundfunk (WDR). Dertig dagen, 24 uur per dag, liepen er twee journalisten op het bedrijf rond die verslag deden van alle werkzaamheden. In de kantine met uitzicht op de melkstal hadden de redacteuren hun ‘kantoor’ en werkten ze met Siebers ideeën voor het project uit. “Ik wil de burger laten zien dat koeien op een groot bedrijf het helemaal niet slecht hebben. Burgers hebben totaal geen idee meer hoe het op een landbouwbedrijf gaat. Zelfs hier rond Kleef merk je dat, terwijl de gemiddelde bedrijfsgrootte hier op 150 koeien ligt”, vertelt Siebers. De beslissing om mee te doen nam de familie niet zomaar. “We hebben er heel erg over gedubd, want wat laten ze zien en hoe? In maart waren de eerste contacten, in september het project.”

Siebers was dagelijks 3 tot 5 uur bezig met het aanleveren van input voor filmpjes, chats en koegegevens.
Siebers was dagelijks 3 tot 5 uur bezig met het aanleveren van input voor filmpjes, chats en koegegevens.

Superster Connie

Met de deelname aan het project kwam de vraag ‘welke koe?’. Het moest een koe zijn die begin september zou afkalven. Uiteindelijk werd het de roodbonte Connie; die naam kreeg ze trouwens van de bezoekers van de site en de Facebook-pagina. Volgens Siebers kreeg de jonge koe ook de voorkeur omdat ze een beetje eigengereid is en niet schuw. Handig als er een redacteur met haar mobieltje achter haar aan loopt door de stal. “Ze is een persoonlijkheid op stal, je pikt haar er zo uit”, grinnikt de veehoudster.

Bolus in de pens

De maand ervaring met de bolus in de pens van Connie doet Siebers er nu over nadenken meer koeien ermee uit te rusten. Het kunnen monitoren van lichaamsfuncties heeft voordelen, maar voor het hele koppel zijn de bolussen nog te duur.

Connie kalfde in de eerste week van september af. Siebers: “Dat was heel mooi. Een probleemloze geboorte waar ook nog eens veel mensen bij meekeken.”

Na het project kwamen er camera's op het bedrijf omdat Siebers zich bewust is dat iedereen zo binnen kan lopen.
Na het project kwamen er camera's op het bedrijf omdat Siebers zich bewust is dat iedereen zo binnen kan lopen.

Invloed op hele bedrijf

Achteraf gezien was het project een mooie ervaring, maar wel met een flinke impact op het bedrijf: “Je moet met alle werkzaamheden op het bedrijf nadenken hoe dat in beeld komt. Iets wat voor ons heel normaal is, wordt misschien wel als fout gezien door mensen die niets van de landbouw weten. Dagelijks was ik er toch drie tot vijf uur mee bezig”

‘We zijn voorzichtiger geworden’

Camera’s in de stal

Ook het personeel, de dierenarts, de voerleverancier en iedereen die normaal wel eens op het erf komt, kreeg ermee te maken. Want naast twee journalisten op het bedrijf hingen er ook camera’s in de stal om Connie en haar verzorgers te volgen. Een klap op de kont van een koe bij het opdrijven is voor de medewerkers misschien heel normaal, door Superkühe is dat toch iets geworden waar meer over nagedacht wordt. “Omdat iedereen nu weet wie we zijn en waar we boeren, hebben we het bedrijf uitgevoerd met bewakingscamera’s. Zeker nu er overal en nergens dierenactivisten stallen binnengaan. We zijn voorzichtiger geworden”, klinkt het enigszins bezorgd.

Het project had weerslag op het hele bedrijf. Er werd meer nagedacht over voor de medewerkers normale dagelijkse zaken.
Het project had weerslag op het hele bedrijf. Er werd meer nagedacht over voor de medewerkers normale dagelijkse zaken.

Nadenken over teksten

Superkühe was zwaar voor de veehouders. Ze waren er 24 uur per dag mee bezig, moesten werkzaamheden vooruitplannen, alles nalezen voordat de teksten online gingen en de vele vragen beantwoorden. Voordeel was wel dat Siebers eerst na kon denken over wat ze antwoordde. Zoals op de vraag hoeveel soja koeien vreten: “Dat was voor ons en de voeradviseur echt puzzelen. Hoeveel gram soja zit er in een kilo brok en hoe groot is dan het aandeel in het totale rantsoen van 40 tot 50 kilo per dag?”

Uitdaging was het uitspitten van het rantsoen om te berekenen hoeveel soja een koe vreet.
Uitdaging was het uitspitten van het rantsoen om te berekenen hoeveel soja een koe vreet.

Niet mengen in de discussies

Moeilijk waren de kritieken: “We zijn soms echt aangevallen op ons werk. Gelukkig heb ik niet alles gezien, maar wat ik las, moest ik wel naast me neer kunnen leggen. Goed geregeld was dat wij ons niet mochten mengen in de online discussies, ook de families niet.” Voor de veehouders was er een app-groep waarin ze met andere veehouders en journalisten konden overleggen over hun ervaringen.

Niet in alles meegaan

Er waren ook onderdelen waar Siebers niet aan wilde meewerken. Het in Duitsland populaire wetenschapsprogramma Quarks&Co weidde een aflevering aan Superkühe. De veehoudster had vooraf al geen goed gevoel over wat ze las van de invulling van het programma. Achteraf bleek het een zeer gekleurd programma met een zware anti-veehouderijstemming, terwijl het hele Superkühe-project juist heel neutraal was.

Melkprijsdiscussie

Een ander item waar ze niet te ver in wilde gaan was de melkprijsdiscussie. Van Connie werd online wel bijgehouden hoeveel melk ze gaf en wat de opbrengst was bij de dan geldende melkprijs. Of die opbrengst toereikend is, wilde Siebers niet bekendmaken: “Melkprijs versus opbrengsten hoeft de buitenwereld niet precies te weten. Hier in Duitsland hebben Aldi en Lidl een groot marktaandeel en die gebruiken dit soort gegevens uiteindelijk tegen onze melkverwerkers.”

Bedrijf: Judith Siebers runt samen met haar vader Leo een melkveebedrijf met 750 melkkoeien. Het jongvee en de droge koeien staan op twee andere locaties, op de ene locatie houdt de familie Siebers ook kalkoenen, de derde locatie is ook een akkerbouwbedrijf. De gemiddelde melkproductie bedraagt 10.000 liter melk met 3,98% vet en 3,47% eiwit. Het bedrijf heeft 270 ha land in gebruik waarop gras, mais, suikerbieten, graan en raapzaad worden geteeld. Ze was in september een van de drie veehouders die hun bedrijf openstelden voor het programma ‘Superkühe, und welche Milch trinkst du?’
Bedrijf: Judith Siebers runt samen met haar vader Leo een melkveebedrijf met 750 melkkoeien. Het jongvee en de droge koeien staan op twee andere locaties, op de ene locatie houdt de familie Siebers ook kalkoenen, de derde locatie is ook een akkerbouwbedrijf. De gemiddelde melkproductie bedraagt 10.000 liter melk met 3,98% vet en 3,47% eiwit. Het bedrijf heeft 270 ha land in gebruik waarop gras, mais, suikerbieten, graan en raapzaad worden geteeld. Ze was in september een van de drie veehouders die hun bedrijf openstelden voor het programma ‘Superkühe, und welche Milch trinkst du?’

Duizenden volgers voor drie koeien

In september volgde de TV-zender Westdeutsche Rundfunk (WDR) voor het onlineproject Superkühe drie koeien op drie verschillende bedrijven: een biologisch melkveebedrijf van 65 koeien, een familiebedrijf van 120 koeien en een groot bedrijf van 750 koeien. Alle drie koeien kalfden begin september af en werden bij alles gevolgd.

Meetapparatuur

Ook het onthoornen van de geboren kalveren en de verkoop van de stierkalveren werd live gevolgd. De koeien werden voorzien van een stappenteller en een bolus waarmee activiteiten, lichaamstemperatuur en pens-pH gemeten werden. Naast de meetapparatuur liepen er dagelijks journalisten op de bedrijven die via video’s en blogs het koeienleven versloegen. In totaal werkten 20 journalisten en ICT’ers aan het project. Kosten: € 250.000.

Bereik 2,5 miljoen Duitsers

Superkühe telde 400.000 bezoekers op de website en 12.000 volgers op Facebook, enkele bijdragen bereikten 2,5 miljoen Duitsers. Al voor de start van het project waren er op de website en Facebook-pagina heftige discussies tussen dierrechtenactivisten, burgers en boeren. Gedurende het project werden de reacties genuanceerder en inhoudelijker.

 

Laatste reacties

  • koestal

    Burgers hebben altijd kritiek

  • jan4072

    Onbekend maakt onbemind. Dit heeft wel bijgedragen aan een veel grotere bekendheid van de melkveehouderij. Betere en goedkopere reklame is er niet. In duitsland hebben ze veel vaker van dit soort programma/s. 2 jaar geleden was er een uur durend programma over de varkenshouderij vanaf het zaadje van de beer op de dummy t/m het karbonaatje in de vitrine bij de slager. Dus inclusief geboorte van big, het verplaatsen, slachthuis, echt alles. Waarom hebben we dit niet in NL?

Of registreer je om te kunnen reageren.