Pluimveehouderij

Achtergrond

‘Elke schroef verantwoorden bij vergunningaanvraag bedrijf’

Pluimveehouders klagen wel eens dat een vergunning aanvragen in Nederland zo lastig is. Biologische pluimveehouders Zum Hebel ervaren dat het in Duitsland zo mogelijk nog lastiger is.

In 1990 nam Anton zum Hebel het gemengde bedrijf van zijn ouders over. Het was een gesloten vermeerderingsbedrijf met 70 zeugen en wisselend 60 tot 80 hectare akkerbouw. Om met het bedrijf te overleven moesten Anton en zijn vrouw Claudia schaalvergroten. Omdat uitbreiding in de akkerbouw een gigantische investering vergde en Claudia een voorkeur had voor pluimvee, hebben ze daarin uitgebreid.

Claudia zum Hebel (46) heeft samen met haar man Anton (52) in Haren (D.) een bedrijf met een nieuwe stal met 11.380 ISA Brown Dekalb White biologische leghennen. Bezetting 6 hennen per m2 plus 4 m2 uitloop per hen. Het eerste koppel zat op 37 weken op 97,2% leg, met een gemiddeld eigewicht van 60,5 gram en een voerverbruik van 121 gram/hen/dag. De uitval bedraagt tot nog toe minder dan 1%. - Foto's: Dick van Doorn
Claudia zum Hebel (46) heeft samen met haar man Anton (52) in Haren (D.) een bedrijf met een nieuwe stal met 11.380 ISA Brown Dekalb White biologische leghennen. Bezetting 6 hennen per m2 plus 4 m2 uitloop per hen. Het eerste koppel zat op 37 weken op 97,2% leg, met een gemiddeld eigewicht van 60,5 gram en een voerverbruik van 121 gram/hen/dag. De uitval bedraagt tot nog toe minder dan 1%. - Foto's: Dick van Doorn

In 2013 vroegen Anton en Claudia Zum Hebel de vergunning aan voor 14.900 biohennen. Anton: “Om voor biologisch te gaan was een eenvoudig rekensommetje: biologisch brengt gewoon meer op.” Pas na 3 jaar hadden ze de vergunning binnen en konden ze gaan bouwen. “Dat het lang duurde komt doordat onze landkreis Eemsland, vergelijkbaar met Provincie Noord-Brabant, een ontmoedigingsbeleid voert voor de uitbreiding van veehouderijen”, legt Anton uit.

Heel veel regels om vergunning te krijgen

Nadeel bij hun vergunningaanvraag was dat er in de omgeving van de stal een bos is. Anton: “We moesten een uitgebreid natuurbeschermingsrapport laten schrijven. Ook zijn de Duitse autoriteiten erg streng op brandveiligheid en waterafvoer.” Pluimveehouders moeten in Duitsland speciale, dure ventilatoren en accu’s installeren, zodat bij brand de luchtafvoer nog 90 minuten kan blijven draaien opdat de hennen niet stikken. Ook liet Anton een speciale toegangsweg aanleggen, zodat de brandweer snel bij de stal kan komen. Deze weg mocht hij echter niet aanleggen boven de gasleidingen die vlak langs de stallen lopen. “Omdat ik al die rompslomp al zag aankomen, hebben we nog geprobeerd om op onze thuislocatie, een paar 100 meter verderop, een vergunning te krijgen. Dat ging echter niet, omdat we daar te dicht bij een buurtschap en een park met recreatiewoningen zitten.”

Het naburige bos was een nadeel bij de vergunningaanvraag. Er moest ook een uitgebreid natuurbeschermingsrapport worden geschreven.
Het naburige bos was een nadeel bij de vergunningaanvraag. Er moest ook een uitgebreid natuurbeschermingsrapport worden geschreven.

‘Bij een vergunningaanvraag moet je alles, tot het laatste schroefje verantwoorden’

Volgens Anton is een vergunning verkrijgen in Duitsland niet makkelijk. “Als je een MER-aanvraag doet, heb je standaard een luchtwasser nodig. Bij een vergunningaanvraag moet je momenteel alles, tot het laatste schroefje verantwoorden.”

Pluimveehouders kiezen voor Outside Volière-systeem van Jansen

In eerste instantie wilden Anton en Claudia de nieuwe stal met een Big Dutchman-volièresysteem inrichten, uiteindelijk werd het een Outside Volière-systeem van Jansen Poultry Equipment. Anton: “In dit Jansen-systeem kun je meer hennen per vierkante meter houden.” Nog een voordeel van deze Jansen-volière is dat je beter in het systeem kunt komen, vindt Claudia. “Dat is belangrijk voor mij, omdat ik de hennen verzorg.” Overigens duurde het veranderen van de inrichting binnen de vergunningsaanvraag maar liefst 6 maanden.

De stal is voorzien van een centraal afzuigsysteem en volledig voorbereid om er een luchtwasser achter te zetten. Nu blazen de ventilatoren de stallucht nog naar buiten via hoge schoorstenen, vanwege het bos in de buurt.

De ventilatoren blazen de stallucht naar buiten via hoge schoorstenen, vanwege het bos in de omgeving van de stal.
De ventilatoren blazen de stallucht naar buiten via hoge schoorstenen, vanwege het bos in de omgeving van de stal.

Familie Zum Hebel vertelt dat instanties in Duitsland veel controleren. Claudia: “Er wordt regelmatig gecontroleerd, soms zelfs ’s morgens zeer vroeg, of je ’s nachts de luiken open laat. Om die reden tellen wij de Wintergarten niet mee bij de staloppervlakte. Ook via de stalcomputer controleren de instanties van alles, bijvoorbeeld hoe lang je de lichten aan laat.”

Gemiddeld genomen krijgen de Zum Hebels elke maand één keer controle. Namens de KAT, de Duitse NVWA en de Duitse Skal. Anton: “In Duitsland kun je uit wel 10 Skal-organisaties kiezen. Dat lijkt gunstig, want dan kies je een ‘soepele’ variant. Toch heeft dit geen zin, zij moeten allemaal hun rapporten doorsturen naar de Duitse NVWA.”

Extreem brede Wintergarten

De nieuwe legstal is 35 meter breed en 80 meter lang. Inclusief een 10 meter brede Wintergarten aan beide zijden. Anton: “Onze wintergarten is hier groter dan de KAT-eisen voorschrijven, ondanks dat ze hem niet meetellen bij het staloppervlak. Dat is vanwege de regels van het Duitse waterschap. Die zegt: een hen poept voornamelijk in de eerste 10 meter, dus de Wintergarten moet 10 meter breed zijn.” De stal zelf is maar 15 meter breed, omdat anders in het midden van de stal extra brandpreventiemaatregelen hadden moeten worden genomen.

In de stal lopen ISA Dekalb White-hennen, geleverd door Ab Ovo bio in Delbrück (onderdeel van broederij Het Anker). Claudia: “Een witte is minder gauw ziek, legt veel eieren per opgehokte hen en heeft een goede VC. Ook zijn het makkelijke dieren.” De hennen zitten op Nederlands voer, van Reudink in Lochem (Gld.). Anton en Claudia krijgen ook begeleiding vanuit Nederland. De afnemer van de eieren is Hennes Eierhof, die graag lichte eieren wil.

Net als in Nederland wordt de mestafzet in Duitsland steeds duurder. Momenteel betalen pluimveehouders rondom Haren € 12 tot € 20 per ton voor gangbare pluimveemest. Anton: “Voor mijn biologische pluimveemest krijg ik gelukkig nog zo’n € 2 per ton toe.”

Eieren oppakken met Smolenaers-eierlift

De eieren worden ingepakt met behulp van een Prinzen Farm-pakker PSP 30 en daarna opgepakt met eierlift van Smolenaers. Claudia: “Deze eierlift is stukken goedkoper dan een robot en werkt net zo snel.”

In de stal zit een door een ketting aangedreven strooiselverwijderaar, inlaatventielen van Tulderhof en ventilatoren van Reventa, met een maximum capaciteit van 24.000 m3/uur. De stalcomputer is een Hotraco Orion. “Het instellen was eenvoudig”, grapt Anton. “Dat heeft Wouter Katier van Reudink gedaan.” Claudia is tevreden met de Hotraco-app. “Daar kan ik werkelijk alles in de stal op zien en aanpassen, zoals de temperatuur en of het voer doorloopt. Heel handig. Natuurlijk moet ik wel naar de stal, onder meer om de luiken te controleren.”

Of registreer je om te kunnen reageren.