Pluimveehouderij

Achtergrond 1 reactie

DGF-heffing verdrievoudigt in 2018

De achterstand in diergezondheidsfondsheffing voor de pluimveesector is zo groot, dat een betalingsregeling in komende jaren noodzakelijk is.

De pluimveesector krijgt de komende jaren een aanzienlijke rekening gepresenteerd voor de vogelgriepuitbraken in 2014/2015 en 2016/2017, alsmede voor hogere jaarlijkse kosten voortvloeiend uit afspraken in het Diergezondheidsfonds-convenant. De wettelijke onmogelijkheid om de heffingen op korte termijn te verhogen, maakt dat de rekening keer op keer naar achteren wordt geschoven. Echter, vroeger of later volgt de rekening voor dit achterstallige onderhoud, met als gevolg een DGF-heffing die afhankelijke van de deelsector kan oplopen tot boven het drievoudige van de 2016-aanslag.

LTO/NOP-bestuurder Jan Willem Lagerweij: “De inzet is de heffing zo snel mogelijk op te leggen, waarschijnlijk over 2018. Maar dan wel met een betalingsregeling over meerdere jaren, want lang niet alle deelsectoren hebben genoeg vlees op de botten om zo’n rekening te voldoen.”

Hoofdpijndossier

Het DGF-dossier wordt steeds meer een hoofdpijndossier, zowel voor overheid als pluimveesector. Doordat bij de overgang van productschap naar overheid de heffingen bij wet zijn vastgelegd, zijn deze tot een wetswijziging die naar verwachting niet voor 2018 rondkomt, stabiel. Lagerweij: “Dat klinkt mooier dan het is, want de vastgestelde heffingen zijn afgestemd op ‘vredestijd’. Alle extra schade die we in de afgelopen jaren hebben opgelopen, daar kon niet voor worden geheven en is als het ware voorgeschoten door het ministerie.” Tijdens de AI-uitbraak in 2014 kon nog worden teruggevallen op een productschapsreserve, maar die werd snel opgebrand. Sindsdien is de achterstand opgelopen tot € 18 miljoen. Bovendien moet voor het einde van de convenantsperiode eind 2019 nog voor een crisisreserve van € 7,5 miljoen worden geïnd.

Harde noot

Voordat de nieuwe heffingen van kracht worden, heeft de sector nog een harde noot te kraken met de overheid. Een deel van het tekort van € 18 miljoen, zo’n € 3,6 miljoen, is ontstaan door een rekenfout, onder andere rondom vergoeding van salmonella-vaccins. Lagerweij: “Het ministerie is verantwoordelijk voor deze rekenfout, wij willen dan ook dat het ministerie dit bedrag voor zijn rekening neemt. Daar gaan wij de komende tijd zeker de strijd voor aan.”

Mocht de sector deze slag winnen, en rekent men een bijdrage van € 2,7 miljoen uit Brussel mee, dan kan het totale tekort omlaag naar € 12 miljoen.

Jaarlijkse kosten DGF blijven zorgelijk

Punt van zorg blijven de jaarlijkse kosten van het DGF. Die lopen jaar na jaar op van € 7 miljoen in 2015, naar € 10 miljoen in 2018, met een opwaarts potentieel in de jaren daarna. Lagerweij: “Als sector willen wij scherp blijven op deze kosten en daar in ieder geval meer inzage in krijgen, met als doel de jaarlijkse kosten waar mogelijk omlaag te brengen”.

Hij tekent daarbij aan dat de sector geen directe invloed op de bestedingen uit het DGF heeft. De overheid heeft in dezen het alleenrecht. De overheid besteedt het werk voor ruim- en schoonmaakploegen aan en houdt crisiscapaciteit in stand. Lagerweij: “Dat kost als vanzelfsprekend geld, maar het kan verschillen of je zoiets als ambtenaar aanbesteedt of als ondernemer uitonderhandelt.”

Fabian Brockotter

Eén reactie

  • JKr

    Ik dacht de vervuiler betaald. De natuurvogels die overvliegen zorgen voor de besmetting. Laat dan ook de natuurclubs het dgf spekken. Of anders moeten wij de ruimte hebben hier iets aan te doen, maar nee zo werkt dit niet in dit landje. De natuur zijn vrije gang laten gaan en de boer voor alles op laten draaien.

Of registreer je om te kunnen reageren.