Pluimveehouderij

Achtergrond

Pluimveeketen is huiverig om data te delen

Data delen binnen de pluimveeketen is alles behalve vanzelfsprekend, viel te concluderen na de eindejaarsbijeenkomst van Dutch Poultry Centre. De bereidheid daartoe tussen schakels is vaak beperkt.

De Nederlandse pluimveeketen heeft een behoorlijk unieke structuur ten opzichte van veel andere landen. Met familiebedrijven en elke schakel die zijn eigen boterham moet verdienen, is de Nederlandse pluimveesector groot geworden. Het verschil is groot met vaak volledig geïntegreerde ketens buiten de landsgrenzen waar alle data in één hand zijn, in landen als Oekraïne en waar de Nederlandse pluimveesector mee moet concurreren. Dat komt ook met zijn eigen uitdagingen, was te concluderen na de eindejaarsbijeenkomst van Dutch Poultry Centre over Big Data.

Kennisdelen

Drie actuele initiatieven uit de pluimveesector werden gepresenteerd waar data- en kennisdelen centraal staan. Een gedeelde conclusie: in de Nederlandse pluimveeketen is men vaak huiverig om data te delen. Een praktijkvoorbeeld was dat vleeskuikenhouders vaak weinig weten over de herkomst van hun kuiken. Meestal is niets bekend over de achtergrond van het vermeerderingskoppel waar kuikens vandaan komen, over infecties, ent-reacties of medicijnengebruik.

‘Er liggen veel mogelijkheden om te komen tot rendementverbetering’

Project ‘Gezonde vleeskuikenketen’

Alex Spieker, betrokken bij het project ‘Gezonde vleeskuikenketen’ noemde dit gebrek aan kennisdeling over de schakels heen een zwak punt van de sector. “Er liggen veel mogelijkheden om te komen tot rendementverbetering en minder antibioticagebruik. De crux is: je moet bereid zijn gegevens te delen.”
Tekst gaat verder onder de foto.

Opzet van nieuwe kuikens. Vleeskuikenhouders weten vaak te weinig van de herkomst van hun kuikens om hier op in te kunnen spelen.  - Foto: Hans Prinsen
Opzet van nieuwe kuikens. Vleeskuikenhouders weten vaak te weinig van de herkomst van hun kuikens om hier op in te kunnen spelen. - Foto: Hans Prinsen

Claimcultuur

Volgens Spieker werkt de ‘claimcultuur’ hierbij de sector tegen. Omdat iedereen bang is voor claims als het later in de ronde niet goed gaat, worden gegevens angstvallig bewaakt. Pluimveehouder Marcel Kuijpers sprak van rookgordijnen tussen schakels. “We weten vaak niet eens dat we een gemengd koppel hebben, van verschillende vermeerderaars. Waarom willen we dat niet weten? Als je niet weet wat voorin is gebeurd, hoe kun je dan achterin de goede managementkeuzes maken om te komen tot een goed slachtrendement?”

‘Ik moet het werk doen en een ander gaat ermee aan de haal’

Boer betalen voor data

Bedrijven waren eerder bereid data te delen dan boeren, nam Albert Hoekerswever mee uit het project waarbij hij betrokken was. ‘Ik moet het werk doen en een ander gaat ermee aan de haal,’ was een veelgehoord sentiment. In de discussie achteraf kaatste Kuijpers die bal ook terug naar de vele uit de periferie aanwezige bedrijven: “Ga je de boer daarvoor betalen?” Daar schoten de handen niet direct voor omhoog.

Wat wel werd aangedragen: zit de winst voor iedere schakel er niet in dat je concurrerend kunt blijven ten opzichte van het buitenland. Grote integraties als het Oekraïense MHP hebben de data uit alle schakels van de keten immers zelf in huis.

Of registreer je om te kunnen reageren.