Commentaar

5 reacties

‘Lichte randjes langs donkere wolken coronacrisis’

Lichtpuntje in de coronacrisis: waardering voor de voedselproducent is terug. Verder is het somberheid troef in de anders altijd zo optimistische voorjaarsperiode.

Deze maand 19 jaar geleden brak mond- en klauwzeer (MKZ) uit. Het werd de grootste dierziektecrisis sinds mensenheugenis. Tot vandaag aan toe zijn de trauma’s van toen niet geheeld, zo was er pas kort geleden eindelijk een – voor betrokkenen pijnlijke – rechterlijke uitspraak over de kwestie Kootwijkerbroek.

Nu zitten we in de coronacrisis. Die hakt er onvergelijkbaar veel harder in, wereldwijd. Nog elke dag groeien de omvang en het besef dat de wereld in brand staat. De impact van deze ziekte is ongekend en eigenlijk alleen vergelijkbaar met een wereldoorlog. Economieën storten in en mensen vrezen voor hun leven – niet door geweld maar door een ongrijpbaar virus. En wat ons op langere termijn te wachten staat, niemand die het weet.

Lichtpuntjes

Gelukkig zijn er toch positieve dingen te melden. Er is saamhorigheid in de maatschappij en de overheid toont zich daadkrachtig. Er komt ruime ondersteuning voor wie economisch getroffen is. Vrijwilligers melden zich aan bij ziekenhuizen. Ook de ruimhartigheid die banken hebben beloofd, doet goed. Sterke schouders moeten verantwoordelijkheid nemen.

Gewenste erkenning voor boeren

Er is nog een lichtpunt. De voedingsketen staat – terecht – in het lijstje van cruciale sectoren. Heel veel staat stil in Nederland, en als dit stuk verschijnt wellicht nog meer. Maar het belang van de continuïteit van deze sector staat buiten kijf. De oproep van de supermarktorganisatie CBL onderstreept het: wat er ook gebeurt, de voedselvoorziening moet op gang blijven. Daarmee is langs onverwachte weg de zo gewenste erkenning voor boeren – en anderen in de keten – toch binnen.

Vitaal en cruciaal

Frustratie over gebrek aan erkenning en waardering was brandstof voor het boerenprotest. Actieleiders verwezen bijna met spijt naar de hongerwinter, toen voedsel niet vanzelfsprekend was en mensen respect hadden voor de producenten ervan. Ze oogstten afkeuring, maar krijgen nu onverwacht toch een beetje hun zin: boeren horen bij de ‘vitale’ beroepsgroepen. Zie het maar als een geluk bij een ongeluk.

Dubbele gevoelens al met al. Het voorjaar barst los. Het land droogt op, er gaan al koeien de wei in, akkerbouwers willen aan de slag. Net als elk jaar een golf van positiviteit, nu ook nog met waardering van de maatschappij in de rug. Maar dat alles tegen een bijzonder onheilspellende achtergrond. Een beetje als toen in maart 2001. Alleen dan nog vele malen erger.

Lees alles over het coronavirus in dit dossier.

Laatste reacties

  • agratax(1)

    Johan ik heb de positieve gedachten via de pers ook gezien en gehoord. Maar het positieve belijden met de mond is eenvoudiger, dan het omzetten in daden. We wisten allemaal wat het betekende als we zouden gaan voor de goedkoopste grondstoffen / onderdelen. Toch deed de hele wereld het onder het motto van Vooruitgang en Vrede. Nu blijkt binnen enkele dagen wat de gevolgen zijn, geen onderdelen, geen medicijnen en andere medische hulpmiddelen. Voor voedsel zal dit voor ons minder gelden, maar "Hoe gaan we over op het duurdere huismerk, Dutch made, als de grenzen open blijven voor goedkoop voedsel? Zijn we bereid het huismerk te kopen en daarmee een stukje luxe op te geven? Ik mag het hopen en hoop tevens dat het de boerenprijs ten goede komt.

  • veldzicht

    Zo lang er nog duizenden ha prima landbouwgrond zonder pardon worden omgezet in ''natuur'' geloof ik niks van die waardering van de voedselproducent. De waardering voor mannen in een groen pakkie en een sik is vele malen hoger als die voedsel producent.

  • trekker123

    Schijnt als ik "de media" zo hoor dat de vakkenvullers in de supermarkten nu ook opeens helden zijn? Mensen leren langzaam en hebben een slecht geheugen. Als de haver op is gaan de paarden bijten....

  • Zuperboer

    @veldzicht; Het is niet de waardering voor die organisaties. Meer nog het gratis geld waar deze over beschikken (Postcodeloterij) en de Marketing die men tengevolge hiervan over de burgers/consumenten kan uitstorten. De landbouw moet het doen met zéér dunne marges en dan is het lastig om een enorme zelfpromotie op te tuigen. De essentie van eerlijke voeding wordt nu duidelijker dan ooit tevoren, tenminste voor de huidige generatie die met de gouden lepel grootgebracht is/wordt. Gisteren bij Jinek zat Barbara Baarsma daar te oreren over de korte keten. Op zich prima, maar daar wordt geappelleerd aan een voedselketen volledig bestaande uit plaatselijke kringlopen. Een doel wat volgens mij veel te vergaand is en een geloof wat vaak met de mond wordt beleden, maar niet met de portemonnee. In de huidige crisis is gebleken dat we over een degelijk landbouw- en distributie-systeem beschikken. Fijnslijpen is net als Agratax hiervoor aangeeft nodig en we zullen bv. meer eigen eiwit moeten gaan gebruiken. Daar is niets mis mee. Maar liquiditeit is en blijft de aanjager van onze bedrijven en de gehele voedselketen.

  • Trot

    Als dalende prijzen waardering is is da top maar ik zie en voel dat anders vindt het meer misbruik maken voor meer winst in het vervolg van ons erf

Laad alle reacties (1)

Of registreer je om te kunnen reageren.