Commentaar

1 reactie

‘Nederlandse makelij en/in Nederlandse exportcijfers’

Behoud productiecapaciteit cruciaal voor exportpositie.

De cijfers zijn massief: € 94,5 miljard. Nederland exporteerde in 2019 weer 5% meer aan landbouwproducten dan in 2018. Het is al weer het vijfde recordjaar in successie. Trots is hier op zijn plaats.

De agrarische sector levert een serieuze bijdrage aan ’s lands economie. Hoe kan het dan dat deze prestatie her en der toch schuurt? De term exportschaamte valt zelfs. De diskwalificatie zit in het blikveld: Nederland als eiland in mondiale vraagstukken van klimaat, milieu en voedselvoorziening.

Een nadere analyse van de cijfers leert dat van de € 94,5 miljard de helft direct aan productie op Nederlandse bedrijven is toe te schrijven. Nederland is tweede landbouwexporteur ter wereld. Indrukwekkend, in ogenschouw nemend dat de oppervlakte beperkt is. Nergens in de wereld is de efficiëntie zo groot. Je zou ook hier zeggen: trots is op zijn plaats. Maar ook hier schuurt het bij sommigen. De diskwalificatie zit in productiewijze, welzijn en omgeving.

Veel export gaat maar over een beperkt aantal kilometers

In deze trend naar maatschappelijke verantwoording staat een vergrootglas op de landbouw. De invloed van de spreekwoordelijke grachtengordel dringt door. Wordt vlees het nieuwe roken? Over schaamte gesproken. De opmars van vleesvervangers is in ieder geval onmiskenbaar. En moeten wij uien, aardappelen, tomaten en kaas over de wereld verslepen? Veel Nederlanders vinden dat wij de wereld niet hoeven te voeden.

Dit is allemaal waar. Echter, het blikveld mag iets ruimer. Meer dan de helft van de export gaat naar buurlanden Duitsland, Verenigd Koninkrijk, België en Frankrijk. De afstand vanuit Breda tot Parijs is korter dan die vanuit Bretagne. Wat heet dan nog export?

Kennisexport kan enorme bijdrage aan klimaatdoelen leveren

Wereldwijd neemt de vleesconsumptie toe. Tegen de westerse trend in, ja. Of dit nu gewenst is of niet, doet niet ter zake. Nederland kan met kennis en kunde van efficiënte productiewijze een bijdrage leveren aan beperking van de milieu-footprint in de wereld. Soms met de export van Nederlandse producten, maar zeker ook met export van kennis. Voor de ontwikkeling van die kennis is in Nederland wel een stabiele, massieve landbouwsector nodig.

In de actuele discussies over stikstof, krimp van de veehouderij, inzet middelen en zelfs kringlooplandbouw is dit een ondergesneeuwd argument: Nederland als exporteur van kennis. De impact van in Nederland ontwikkelde kennis en technologie op productie elders in de wereld en daarmee op klimaatdoelen wereldwijd kan weleens groter zijn dan gehaaste maatregelen op Nederlandse bodem.

Eén reactie

  • Zuperboer

    Mooie visie neergelegd. Stuur dit in als gastcolumn in de landelijke dagbladen. Een klein groepje mensen zet ons zonder goede onderbouwing in de hoek om hun eigen groene hachje te redden. Dit is gevaarlijk voor de toekomst van de mensheid en dient serieus tegengas te krijgen.

Of registreer je om te kunnen reageren.