15 reacties

‘Waarom betaal ik niet méér voor voedsel?’

Gedragsverandering op het vlak van voedselwaardering is schier onmogelijk. Daarom dient de overheid in te grijpen door voedselprijzen te reguleren voor behoud van ons natuurlandschap en onze voedselproducenten. Dwing mij maar in de supermarkt, anders grijp ik weer argeloos om mij heen.

Ik werk al heel wat jaren voor en met boeren op het vlak van bodem- en diergezondheid. Inmiddels weet ik hoe de hazen lopen in de agrarische sector. Ik heb het uitstekend naar mijn zin in deze dynamische tak van sport en heb grote waardering gekregen voor onze veehouders, akkerbouwers, boomkwekers, vissers en tuinders.

Ons gezin gaat zo af en toe voor de kiloknaller en de Keniaanse sperzieboon

Maar mijn grote boerenhart is toch een stuk kleiner dan gedacht. Ik koop namelijk mijn boodschappen volgens het principe ‘op de kleintjes letten’. Ons gezin gaat zo af en toe voor de kiloknaller en de Keniaanse sperzieboon. Lekker in de grote supermarkt om de hoek, zoveel mogelijk eens per week.

Hand op de knip

Ik verdien als werknemer bij een mineralenproducent aan de vakkundige en gepassioneerde agrariër, terwijl zij niks aan mij verdienen. Weliswaar haalt men rendement uit de concepten die we als bedrijf adviseren, maar als individu houd ik de hand op de knip. Ik lever dus geen bijdrage aan fairtrade en verduurzaming, terwijl ik zelf regelmatig in de klei of stal sta en wel degelijk weet dat er bij de productie van vlees, melk en groenten ontzettend veel komt kijken.

Veel kopers in de supermarkt houden de hand op de knip. - Foto: ANP
Veel kopers in de supermarkt houden de hand op de knip. - Foto: ANP

Individualisme en globalisering

Ik ben net als velen een kuddedier zonder betekenis. Het schuurt op individualisme en globalisering. We zijn geen onderdeel meer van een klein behapbaar collectief, gemeenschap of dorp en luisteren niet meer naar de politieagent, leraar of pastoor. We willen controle houden over onze eigen vrijheid. Maar we zoeken wel continu naar onze betekenis die moet leiden tot instant-geluk. Vaak creëren we dat ten koste van de waarheid en werkelijkheid. Géén meningsvorming op basis van feiten, maar op grond van sentiment afkomstig van diegene die het hardst roept.

Wie geeft de garantie dat wanneer ik 2-sterren varkensvlees koop, het ook echt beter gaat met deze varkens

Uit eigen beweging meer betalen voor voedsel raakt niet je kern. Het raakt je niet persoonlijk. Het zorgt niet voor instant-geluk, eerder voor persoonlijk ongeluk. Je hebt dan immers minder geld te spenderen.

Geld voor de supermarkt

Voedsel waarderen in geld geeft ook geen instant-geluk. Wie geeft de garantie dat wanneer ik 2-sterren varkensvlees koop, het ook echt beter gaat met deze varkens en de betreffende varkenshouder? Ik geef mijn geld namelijk aan de supermarkt, niet aan de boer. En ik zie nooit blije caissières.

Het vatbare collectief – de straat, het dorp, de kerk, de kleine gemeenschap – zou nog kunnen zorgen voor gedragsverandering ten gunste voor diezelfde gemeenschap. Maar tegenwoordig is iedereen en alles anoniem. Veel is de ‘ver-van-mijn-bedshow’. Inclusief de primaire voedselproducent!

Ver weg gestopt en anoniem

Bovendien gaan de problemen – natuur en dierenwelzijn versus efficiënte voedselproductie – van onze boeren op in de grote problemen van de wereld waar we als individu niks mee kunnen. Ver weg gestopt en anoniem, zo lijkt het alsof problemen niet bestaan. En dringt het toch tot ons door, dan zijn deze uitdagingen te groot voor ons als ‘individu tussen 7,5 miljard mensen’. Met deze evolutionaire overlevingstactieken weten we ons staande te houden als eenling.

De spagaat waarin veel agrariërs zitten, blijft onbenoemd

De industrialisatie van de agrarische sector in combinatie met de verstedelijking heeft direct gezorgd voor een fysieke afstand tussen boer en burger. ‘Uit het oog, uit het hart; onbekend maakt onbemind’. Er zijn al veel geweldige initiatieven om deze twee groepen bijeen te brengen, de burger wordt uitgenodigd om een kijkje nemen in de kas of stal. Ik denk dat vele gezinnen en families het bezoek aan een boer zien als een ‘leuk dagje uit’. Echter de spagaat waarin veel agrariërs zitten, blijft onbenoemd. Boeren willen zeker stappen zetten naar een duurzame, robuuste kringlooplandbouw en hun agrarisch bedrijf met alle liefde overdragen aan de volgende generatie. Maar consumenten zullen mee moeten bewegen.

Supermarkten bieden diverse vleesconcepten aan. - Foto: Roel Dijkstra
Supermarkten bieden diverse vleesconcepten aan. - Foto: Roel Dijkstra

Gedragsverandering is schier onmogelijk

Gedragsverandering op het vlak van voedselwaardering is echter schier onmogelijk. Ik ben daar een goed voorbeeld van. Ondanks mijn notie van het boerenbedrijf en -leven ben ik in staat om duurzame voedselvarianten in de supermarkt te negeren. De maatschappelijke setting en het daarbij verankerde individualisme is op korte termijn niet te kenteren. Daarom dient de overheid in te grijpen door voedselprijzen te reguleren tet behoud van ons natuurlandschap en onze voedselproducent. Dwing mij maar in de supermarkt, anders grijp ik weer argeloos om mij heen. Ik snap wel waarom.

Laatste reacties

  • Schrauwen Landbouw

    Bij betere prijzen voor de boer hoort ook productiebeheersing, importheffingen, enz., enz. Al die systemen zijn nu juist afgeschaft.

  • egbert

    Je kunt het wel willen maar als ons product te duur is krijg je vraaguitval met weer overschotten tot gevolg zodat de prijs weer lager moet.
    Marktmechanisme heet dat.
    Als je exporteerd en een bepaald product wordt door aanbodzijde schaars loopt de prijs op maar wordt die te hoog en de consument kan het niet meer betalen is de vraag weer dalende.

  • blc1

    Het komt erop aan een uniek verkoopargument voord de Nederlandse landbouwproducten te verwerven.Hoe zoiets moet weet jij maar al te goed Pascal ! Dat noemen we strategische marketing en we mogen ons gelukkig prijzen met een minister die ons op dat gebied steunt met effectieve communicatie : geproduceerd in Nederland, koploper in de kringlooplandbouw, het land waar duurzaamheid en hoge productiviteit samengaan in de voedselproductie.

  • Zuperboer

    Als de overheid de middelen in handen krijgt om een toeslag te heffen tbv zaken als biodiversiteit, dierwelzijn,enz., enz. dan is dit het begin van een nieuwe bedrijfstak van boekhouders, controleurs en meevreters.. De boer zal er wederom niets wijzer van worden.

  • Alco

    Alleen kopen bij de boer kan een hogere (emotionele ) prijs vragen.
    Voor de rest is en blijft het wereldmarkt.

  • Firma Vellenga

    Helemaal eens met artikel en Zuperboer. Vooral die "meevreters"daar ben ik wel helemaal klaar mee. Wij zetten de deur al niet meer open wanneer er een onbekende auto het erf op komt. Elke keer wordt er weer iets nieuws bedacht met regels en verplichtingen en al dat geld moet maar uit die uier van die koe komen. Dat zal die uitvreters een worst zijn.

  • farmerbn

    De overheid doet al iets waardoor de consument extra betaalt: BTW! Alleen gaat die btw niet naar de boer maar naar de schatkist. De overheid kan heel makkelijk een deel van die btw-opbrengst direct naar de boeren brengen maar dat doet die overheid niet. Dat gaat met een omweg via afdracht Brussel en met de premie retour boer. Niet alle boeren profiteren omdat premies op de grond zitten. Dat was een politieke keuze. Vroeger zat de 'subsidie' op product.

  • agratax(1)

    @farmerbn. Brusselse gelden worden meer en meer besteed aan Plattelandsontwikkeling of dat hetzelfde is als Prijscompensatie voor te lage boerenprijzen. Ik zie steeds minder van de Landbouwgelden naar landbouw gaan in de toekomst. Het zijn leuke bedragen om via platteland in Natuur te steken en zo de boer tegen te werken.

  • Maas1

    De consument betaald allang,als de prijzen stijgen in de supermarkt komt dat alleen in diepe zakken terecht.
    Een manier van afroming verdisconteerd in de vraagprijs van de consumenten prijs gestord in een landelijk fonds,waaruit de boer een beroep kan doen voor investeringen tegen zeer lage investerings kosten is een manier om de producent steviger in het zadel te houden met een wellicht beter verdien model zou een weg zijn.
    De politiek heeft het liever over krimp met een beter verdienmodel,daarvan zou ik dan een doorgerekend economische verdien model willen zien,deze bestaat niet en zal ook in deze vorm nooit bestaan. De politiek is uiterst onbetrouwbaar,men roept wat zonder een gefundeerd economische financieel plan.
    Zo moeilijk kan het niet zijn,maar men wil geen beter verdien model,alleen maar oprotten met ons als boeren ze ventileren niet anders.



  • Henk.visscher

    goed stuk, dit is de realiteit

  • Henk.visscher

    De overheid kan heel makkelijk een deel van die btw-opbrengst direct naar de boeren brengen sterk punt, farmer

  • farmerbn

    Heb ik al eens eerder geopperd. Gewoon een deel van de BTW direct naar de boer. Maar de politiek gaat dat niet doen. Misschien wel voor bio of boeren die op een andere manier politiek-vriendelijk produceren.

  • Maas1

    Als er geen inflatie correctie op de pensioenen meer plaats vind,is Nederland te klein.
    Op producten af boerderij vind er geen enkel inflatie correctie plaats.
    Als je dat terug rekend naar de afgelopen 30 jaar hebben we gelijk een ontstaan van een financiële aderlating,daar bij een enorme onkosten stijging met boven wettelijke nationale eisen t.o.v.Europese eisen.
    Zie daar u gapend financiële boekhouding.

    @Farmer er wordt van ons verwacht MVO wij mogen van de politiek Maatschappelijk Verantwoord Beleid verwachten!

  • Firma Vellenga

    Ik dacht ook aan een boerenbtw maar dan weet je alweer dat " buitenstaanders "denken geld te kunnen halen bij de boeren. regels en plichten komen er bij Er zal niets veranderen

  • kanaal

    goed verhaal ,de consument is nu aan de beurt.

Laad alle reacties (11)

Of registreer je om te kunnen reageren.