Redactieblog

1 reactie

‘Pacht heeft regulering nodig’

Regulering van de pacht en bescherming van de pachter blijft wenselijk.

Een kleine 50 jaar geleden werd bijna de helft van het Nederlandse landbouwareaal regulier gepacht; in 2017 was dat nog maar 16%, de ‘overige exploitatievormen’ niet meegeteld. Alle pachtvormen samen (inclusief erfpacht) omvatten vorig jaar ongeveer een derde van de totale oppervlakte. Dus pacht is nog steeds een belangrijke vorm van grondfinanciering.

Opkomst niet-reguliere pacht

De afkalving van de reguliere pacht komt voor een groot deel door de opkomst van niet-reguliere pacht; inclusief erfpacht is die inmiddels belangrijker dan reguliere pacht. Grond is schaars en dus duur in dit land, en zal dat voorlopig wel blijven. Daarom zijn agrariërs bereid (en kennelijk ook in staat) om voor het gebruik van grond meer te betalen dan de reguliere pacht toelaat. Verpachters hebben daar uiteraard geen bezwaar tegen en willen bovendien meer flexibiliteit. Als beide marktpartijen dezelfde kant opgaan, is het voor de overheid moeilijk om tegen de stroom in te roeien. De Wet Vervreemding Landbouwgronden, die tussen 1953 en 1963 de prijsvorming van grond regelde, spreekt wat dat betreft boekdelen.

‘Agrariërs zijn bereid (en kennelijk ook in staat) om voor het gebruik van grond meer te betalen dan de reguliere pacht toelaat’

De positie van de pachters is tegenwoordig minder zwak dan in het midden van de vorige eeuw, toen de pachtwetgeving gestalte kreeg. Toch heeft in de regel ook nu een pachter minder keuzemogelijkheden en is hij voor zijn bestaansmogelijkheden meer afhankelijk van de verpachter dan omgekeerd. Daarnaast moet voorkomen worden dat het pachtregime een duurzaam bodemgebruik ontmoedigt, zoals nu het geval lijkt te zijn. Alleen al om deze redenen blijft regulering van de pacht en bescherming van de pachter wenselijk.

Objectieve richtprijs is essentieel

Een essentieel element daarin is naar mijn mening een ‘objectieve richtprijs’, gerelateerd aan het inkomensverloop in de sector, dus zoiets als de huidige regionormen. Die moeten dan wel stabieler worden, bijvoorbeeld door vast te leggen dat ze van jaar op jaar niet meer dan 10 of 15% omhoog of omlaag gaan. Zo´n norm vormt in ieder geval een oriëntatiepunt voor de pachtprijzen. En als penningmeester van een kerkelijke gemeente met een aantal pachters heb ik ook wel behoefte aan enige normering.

Alle onroerendgoedtransacties in het buitengebied staan in één database op boerderij.nl. Boerderij publiceert ook elke maand nieuwe gemiddelde grondprijzen per regio. Bekijk het hier.

Eén reactie

  • info36

    Ik denk dat je onderscheidt moet maken of er gepacht wordt voor alleen intensieve teelten ( pootgoed, uien, bloembollen, consumptieaardappelen enz. ) of normale teelten, dus extensiever met tarwe, graszaad, mais enz.. Bij een normaal bouwplan kun je gewoon geen hoge pacht betalen anders ben je alleen bezig om zelf niets over te houden ( zeer onrechtvaardig).

Of registreer je om te kunnen reageren.