Redactieblog

7 reacties

‘Solidariteit’

Hoe is het met de solidariteit onder boeren? Agrarisch ondernemers?

Dit woord is natuurlijk gedateerd. Solidariteit is iets van de jaren zeventig, niemand weet nog wat dat betekent. Den Uijl, dat was solidariteit, de vakbond in Polen (Lech Wałęsa), dat was solidariteit. En kijk nu eens hoe Polen erop staat! En Den Uijl is dood. Dat levert dan weer een leestip op: ‘Dromer en doordouwer’, de biografie, geschreven door Anet Bleich, een prachtig boek.

Ik neem aan dat veel veeboeren die heffing niet gaarne betalen

Hoe is het met de solidariteit onder boeren? Agrarisch ondernemers? Voor een deel is dat door de overheid afgedwongen. Zo kennen we het Diergezondheidsfonds, waar op basis van de Wet Dieren een diergezondheidsheffing wordt geheven. Elke veehouder betaalt daaraan mee (behalve rundveehouderij), en uit dat fonds worden dan compensaties uitbetaald voor veehouders die de pech hebben dat een veeziekte hun bedrijf heeft getroffen. Ik neem aan dat veel veeboeren die heffing niet gaarne betalen, omdat zij denken: als het een ander treft dan moet die het zelf maar oplossen.

Solidariteit wordt geregeld noch gevoeld

Op andere terreinen wordt de solidariteit niet geregeld en ook helemaal niet gevoeld. Neem de fipronil-affaire. Er zijn kippenboeren die daardoor zwaar zijn getroffen en een periode niks hebben kunnen verdienen. Pluimveehouders die door deze affaire niet waren aangetast, hebben in diezelfde periode prima kunnen profiteren van de torenhoge eierprijzen, die zijn echt binnengelopen. Ik heb nog nooit een veelverdiener horen zeggen: weet je wat, ik heb geluk gehad, ik draag wel wat bij aan de pechvogels.

Dit jaar doet zich iets vergelijkbaars voor, door de droogte. Er zijn akkerbouwers die, omdat zij niet konden of mochten beregenen, een zeer schrale oogst hebben en dus weinig of niets verdienen. Daarnaast zijn er akkerbouwers die nauwelijks een mindere oogst hebben dan andere jaren, dus veel opbrengst hebben, en dus ook veel verdienen en binnenlopen.

Solidariteit is een gedateerd begrip, ook in de landbouw

Is het nu zo’n gek idee om in dat soort situaties enige solidariteit te verwachten? Dus dat de veelverdieners iets afdragen voor de pechvogels? Ik ben bang dat het niet gebeurt. Vrijwillig zal dat in elk geval niet gaan. De veelverdieners mopperen niet en de slachtoffers melden zich bij de overheid voor een schadevergoeding.

Dus zal het moeten worden afgedwongen. Dat kan door de wetgever (zie het Diergezondheidsfonds), maar het kan ook door de akkerbouwsector zelf, bijvoorbeeld door een producentenorganisatie. Die is er niet, zult u zeggen. Dat klopt, maar waarom niet? Solidariteit is een gedateerd begrip, ook in de landbouw, daarom!

Laatste reacties

  • Firma Vellenga

    Solidariteit is voor de veehouder door de fosfaatwetregels wel heel ver te zoeken. Wat zijn er veel "vriendschappen" hierdoor stuk gegaan. Iedere kiest toch voor zijn eigen als het er op aan komt. In mijn omgeving heb ik veel samenwerking die al generaties gingen voorbij zien gaan, gesprekken zijn ineens niet meer mogelijk alleen maar zwart praat over de ander. Hier staat de politiek niet stil bij.

  • jeannettedekker1

    Sterker nog de politiek houd er ,,,,verdeel en heers op na.!!

  • leftturn

    Totaal overbodig stuk. Daarnaast was den Uyl verre van solidair. Met Gronings gas een luchtbel van sociale zekerheid vol blazen. En ogen sluiten voor pensioen en AOW tekorten in latere decennia.
    Solidariteit en de waarheid voor je uit schuiven ligt vaak kort bij elkaar.

  • Bennie Stevelink

    Onder het mom van “solidariteit” wordt een systeem opgezet wat in de praktijk vaak leidt tot het parasiteren van de ene burger op de andere burger.
    In de jaren zeventig werd onder Den Uijl een sociaal stelsel opgezet waarbij iedereen die geen zin had in werken wel aan een uitkering kon komen: een miljoen mensen in de WAO. Het gevolg was dat mensen die wel werkten een steeds groter deel van hun inkomen moesten afdragen aan sociale premies. Een deel van de bevolking parasiteerde op het andere deel.

    Niet-gegroeide boeren moeten solidair zijn met boeren die “innovatief” in de knel zitten. Ze moeten bereid zijn meer in te leveren. Maar hoe solidair zijn deze “innovatieve” boeren geweest met boeren die niet gegroeid zijn? In welke mate zijn ze solidair geweest met de collectieve verplichting om onder het fosfaatplafond te blijven?

    Vaak zie je dat het solidariteitsprincipe wordt toegepast in één richting. Premie betalers moeten solidair zijn met uitkeringstrekkers, maar uitkeringtrekkers niet met de werkenden die de premies betalen.
    Niet-groeiers moeten solidair zijn met knelgevallen, maar knelgevallen niet met niet-groeiers.

    Zodra “solidariteit” slechts in één richting wordt begrepen ontstaat een parasitair systeem.

  • J. Hogenkamp

    Solidariteit wordt al voor een groot gedeelte door de belastingdienst geregeld. Denk niet dat de heer Bruil als afgestudeerd jurist daarnaast nog altijd doneert aan hen die deze studie niet konden volbrengen.....

  • Maas1

    Onder de burgers en gemeentelijke en bepaalde mate provinciale bestuurders is wel enige vorm van solidair zijn aanwezig je ziet het in Groningen en je zag het met de fipronil. De schil van een bepaalde mate van democratie om het geheel speelt dit minder of niet of wordt te pas en onpas toegepast.Dit is een verkwantseling van de zorgplicht het speelt de samenleving uit elkaar en kan onverdraagzaamheid in vele vormen voeden. Jammer zo verliezen we naar de verzuiling langzaam de saamhorigheid en eensgezindheid. Het draaid vaak alleen nog om de mammon.
    Het gaat ook in omzien naar elkaar!

  • Leo Tholhuijsen

    Over de door Bruil geopperde solidariteit kun je hetzelfde zeggen als wat Thatcher ooit over socialisme zei: “The problem with socialism is that you eventually run out of other people's money.”

Laad alle reacties (3)

Of registreer je om te kunnen reageren.