Redactieblog

1 reactie

‘Frans boerenland is idyllisch, of toch niet?’

Door omstandigheden bevinden wij ons in de Gers, een departement in Zuid-Frankrijk.

‘Helder geel kleuren de zonnebloemen de glooiende heuvels. Geel dat wordt afgewisseld door het groen van bossen, houtwallen en wijngaarden, het goudgeel van graan en het rood van de pannen daken van de dorpen. Dit is het idyllische Franse boerenland, waar men naast meloenen ook de geurige zelfgeproduceerde Armagnac verkoopt’, zo staat in de reisgids. Voor de vakantieganger is het inderdaad idyllisch, maar of dat voor de boeren ook geldt?

Als iedereen op zijn boerderij zelfgemaakte confituren, confit de canard en paté de foie verkoopt (het schijnt dat ze daar ganzen voor martelen, maar o, wat lekker die paté!) lijkt mij daar maar een kleine omzet uit te halen.

‘Veel beregeningsinstallaties; niet zo idyllisch’

De krant hier meldt ook dat er sprake is van grote droogte. Er staan dan ook ontzettend veel van die beregeningsinstallaties. Voor elk maisveld (die zijn er ook) eentje. De hele streek ligt vol met buizen voor dat watertransport. Niet zo idyllisch.

Ook de meloen zit in het slop; er zijn er heel veel en de Spaanse meloenen zijn zware concurrenten. Daar kan het wereldkampioenschap ‘meloen eten’ in de ‘hoofdstad van de meloen’ hier in de buurt dan ook niets aan veranderen. Wij hebben de finale trouwens niet gehaald.

‘Biologische landbouw zit sterk in de lift’

Ook staat in de krant dat de Franse regering een deel van het EU-budget voor de periode 2018-2020 uit de eerste pijler wil overhevelen naar de tweede pijler (plattelandsontwikkeling), om de bioboeren meer steun te kunnen geven. De biologische landbouw zit sterk in de lift (in 2016 een toename van 20%) en daar moet meer geld heen. En dan gaat het om maar liefst € 853 miljoen, dus geen klein bier. De EU moet daar nog toestemming voor geven, maar intussen zijn de gewone boeren, vooral de graanboeren, natuurlijk alweer boos. Hetgeen begrijpelijk is, maar niet idyllisch.

Wel weer aardig is dat hier grote borden langs de weg staan waarin wordt gemeld dat de kalveren in deze streek opgroeien bij hun moeder. Mooie foto van een zogend kalf erbij. Het kan dus wel, kennelijk. Bijzonder idyllisch vind ik zelf de aanblik van een kofferbak vol Armagnac. Daar halen we de kerst wel mee.

Eén reactie

  • Drie maanden per jaar genieten toeristen van het mooie landschap, onderhouden door de boeren, om het daarna de rug toe te keren. Tot zover de idylle ..
    Gon.

Of registreer je om te kunnen reageren.