Redactieblog

5 reacties

‘Doorberekenen milieukosten gecompliceerd’

Eind juni hebben oud-EU-landbouwcommissaris Fischler en oud-landbouwminister Veerman een notitie aangeboden aan het Europese Parlement over de wenselijke veranderingen van het landbouwbeleid.

Een van hun suggesties is om milieukosten mee te nemen in de prijzen van voedingsmiddelen (‘beprijzing’). Zoiets wordt van diverse kanten al langer bepleit, onder meer door Milieudefensie. Die organisatie heeft dus gewichtige medestanders, al weet ik niet of Fischler en Veerman dat een prettig idee vinden.

In theorie valt voor beprijzing veel te zeggen, maar in de praktijk is deze niet eenvoudig te realiseren. De eindeloze discussie over de kilometerheffing vormt daarvan een duidelijk voorbeeld. Voor de voedingssector is het waarschijnlijk nog lastiger.

Open grenzen en concurrentie

In de eerste plaats omdat je te maken hebt met open grenzen en de bijbehorende concurrentie. De mogelijkheden voor doorberekenen van milieukosten worden daardoor beperkt. Je zou afspraken moeten maken in EU-verband en zelfs met niet-EU-landen. Dat lijkt moeilijk haalbaar. Kun je trouwens van mevrouw Lie in Beijing verlangen dat zij voor varkenspoten extra betaalt, omdat Nederland een mestprobleem heeft?

‘Eigenlijk zou je de beprijzing moeten koppelen aan de mate van (on)duurzaamheid en dat is erg ingewikkeld’

Ook is het verband tussen de prijs van voedsel en het koopgedrag vrij zwak, zoals onder meer naar voren kwam in studies over de vleestaks. Mensen gaan niet veel minder kopen als een product iets duurder wordt. Ook zou je de beprijzing moeten koppelen aan de mate van (on)duurzaamheid en dat is erg ingewikkeld. Eigenlijk zitten de milieukosten al voor een deel in de opbrengstprijzen; als er voor de veehouderij geen milieuregels waren, zou de productie groter zijn en de prijzen dus lager. Daarnaast worden milieukosten deels opgevangen door efficiencyverbetering.

In de derde plaats: waarschijnlijk is het de bedoeling dat beprijzing leidt tot hogere prijzen voor de primaire producent. Als dat lukt, zou het de productie en de intensivering stimuleren en dat bemoeilijkt bijvoorbeeld in de melkveehouderij het realiseren van doelstellingen als grondgebondenheid en weidegang. Al met al betwijfel ik of beprijzing veel kan oplossen.

Laatste reacties

  • John*

    Als je logisch nadenkt betaal je voor je eigen milieu en is het broekzak vestzak. Want waar gaan al die belastingen heen en wat krijg je er als burger voor terug? Als de staat meer uit wil geven aan milieu kan ze ook de belasting tarieven verhogen wat een koopkrachtdaling betekent..

  • farmerbn

    Veerman wordt een oude man. Eerst stellen dat de premies weg moeten en dan komen met beprijzing. Voordat we in Europa premies per ha hadden ,hadden we subsidies op producten maar noemden we dat geen beprijzing. Hebben we in Europa echt alle vierkante meters op satelietbeelden staan, wil hij weer een ander systeem waarvan ze vroeger stelden dat die niet deugde.

  • weerstand

    'Hogere prijzen voor de primaire producent leiden tot intensivering productie' (laatste alinea). Maar vaak wordt gezegd dat hogere prijzen nodig zijn voor betalen milieumaatregelen. Ik vraag me af of ze daarvoor zullen worden gebruikt.

  • jremmers

    Het is niet zo heel moeilijk om onduurzame en/of minder gezonde voedingsmiddelen te beprijzen en dat wordt inderdaad hoog tijd dat dat op EU niveau ook gebeurt. De accijns op sigaretten toont aan dat beprijzing echt wel effect heeft op aankoopgedrag en bij een accijns op bijv. vlees en zuivel zou dat ook zo zijn. Als de opbrengst van zo een accijns vrijwel volledig teruggesluisd wordt naar alle burgers (klimaatbonus), is het politiek goed te verkopen. Iemand die evenveel vlees of zuivel blijft eten gaat er niet op achteruit, mensen die dat niet of weinig eten gaan er honderden euro´s per jaar op vooruit en wie veel eet (en dus het milieu relatief veel belast) betaalt meer, net als bij de energieheffing.

  • alco1

    De grote fout die wij maken is de grote milieu problemen op de landbouw af te schuiven.
    Die problemen zijn vooral onze luxe als auto's, vliegtuigen, kleding, straling door telefonie e.d., radio activiteit, kleding en zo kunnen we nog wel even doorgaan.
    Maar ook de vernietiging van de feaces van de menselijke consumptie is een ramp.
    Mensen met een grote biologische bek moet we weer door de stad sturen met de strontkar, dan gaan ze wel beter nadenken.
    Methaan, Co2 e.d in de landbouw zijn volkomen circulair, want de voeding neemt alles weer op.
    Productie van vlees en zuivel zou eiwitten doen verdwijnen, maar men vergeet de mest van de dieren die weer nieuw eiwit doet groeien.
    Ook het verbruik van water is zo'n minkukel.
    In de stad warempel moet men weer stenen vervangen door groen om het water te herbergen en wij boeren willen ze er voor beboeten.
    Wanneer gaan de echte mensen eens opstaan ipv. emotie te laten regeren.

Laad alle reacties (1)

Of registreer je om te kunnen reageren.