Commentaar

3 reacties

‘Bandentechnologie zit op dood spoor’

Praktijk en wetenschap staan achter de revolutie tegen bodemverdichting.

Dankzij nieuwe technologieën worden landbouwbanden steeds een beetje beter. Ultraflexibele banden geïntegreerd met slimme systemen die de luchtdruk automatisch optimaliseren om de bodem zoveel mogelijk te ontzien, zijn voor trekkers en zelfrijders inmiddels dagelijkse praktijk. En gelukkig komt deze slimme, flexibele bandentechnologie voor getrokken werktuigen op de markt. Juist in deze categorie worden de relatief kleine banden vaak zeer zwaar belast en is er nog een wereld te winnen om structuurschade te voorkomen.

Het hele groeiseizoen wordt vaak alles uit de kast gehaald om bodemverdichting te voorkomen. Zo niet tijdens de oogst. Wanneer de bodem op zijn kwetsbaarst is, wordt de deze vaak in één keer weer helemaal in de vernieling gereden. Dan worden de banden voor wegtransport vaak keihard opgepompt. Een flexband met een (automatisch) aangepaste lage druk in het veld, voorkomt dan niet alleen insporing, maar trekt ook lichter.

‘De voorlopers van precisielandbouw worden nu keihard geconfronteerd met rijschade’

Het grote gevaar is dat de praktijk het extra draagvermogen van de moderne flexbanden vooral inzet voor nog meer efficiëntie (capaciteit). Dat is ook bij de zelfrijders (bietenrooiers en bemesters) gebeurd. De sporen die deze zware zelfrijders achterlaten, bleven vaak onzichtbaar voor de boer. Maar de voorlopers van precisielandbouw worden nu keihard geconfronteerd met rijschade. Die is jaren later nog te zien in de groei- en opbrengstkaartjes die vanuit de lucht zijn gemaakt. De bewustwording bij boeren dat hier iets grondig mis is, is dan ook wellicht de eerste grote winst van precisieboeren, dat op vele fronten nog in de kinderschoenen staat.

Revolutie

Om het kwaad van ondergrondverdichting echt te keren, is dan ook een revolutie nodig. En die roep komt nu niet alleen vanuit Wageningen, maar ook vanuit de boerenpraktijk. Met als resultaat dat er nu in nauwe samenwerking met akkerbouwers wordt geëxperimenteerd met slimme, lichte, autonoom werkende machientjes om de oogst af te voeren. En er is een consortium met veehouders actief om autonoom werkende mestrobots te bouwen, die slim bemesten en bovenal de bodem sparen. Het benul is er, dus gaat het hopelijk snel de goede kant op.

Laatste reacties

  • agratax(1)

    De kosten zullen versus opbrengsten zal ook hier leidend zijn. Geen boer zal instaat zijn hoge kosten te maken als er geen opbrengst verhoging van betekenis tegen over staat. De wereldmarkt zal helaas de boeren prijzen blijven dicteren en op deze markt opereren veel producten, die geen boodschap hebben aan achteruit hollende bodem structuur. Zij verkassen eenvoudig zoals onze voorouders eeuwen hebben gedaan van afgeboerde gronden naar frisse grond. In veel "ontwikkelingslanden" is dit nog steeds een gangbaar gebruik.

  • mtseshuis

    Eenvoudig te voorkomen: zorgen voor lichter materiaal met grotere banden... Bijvoorbeeld kunststof tank zoals Zunhammer bouwt, de eerste 2-3 ton alweer bespaard... Grote banden eronder en luchtdrukwissel, nog beetje opletten wanneer je het land op gaat en een kind kan de was doen...

  • Zandboertje

    @agratax. Dat is te makkelijk beredeneerd. Boeren kopen bij goede jaren wel zwaar te groot mooi spul, en desinvesteren daar eigenlijk bewust mee in hun grond. Dus de redenatie klopt niet. Investeren in bodem is minder sexy dan een grote trekker met dito werktuig, maar klein en verstandig rendeert veel beter. Als je maar genoeg groot en zwaar koopt dan komt idd het moment dat er niets meer geinvesteerd kan worden, maar das pot en ketelverwijt naar jezelf

Of registreer je om te kunnen reageren.